Żurawka villosa 'Carnival Cinnamon Stick' - Heuchera villosa 'Carnival Cinnamon Stick' Heuchera villosa 'Carnival Cinnamon Stick'

Opis szczegółowy produktu

Dlužicha villosa 'Carnival Cinnamon Stick' - modny kultywar należący do serii hodowlanej Carnival, w której celowo wykorzystano genetykę Heuchera villosa z wschodniej Ameryki Północnej. Naturalnym siedliskiem tego gatunku są widne lasy i kamieniste zbocza z dobrą cyrkulacją powietrza i przepuszczalną glebą, co znajduje odzwierciedlenie w wymaganiach uprawowych. Kultywar jest wprowadzany pod oznaczeniem hodowlanym 'Balcarcinn' i jest chroniony prawami hodowcy, w USA zarejestrowany patentem roślinnym. Tworzy mocną, zwartą kępę o wysokości około 20–30 cm i szerokości 30–45 cm. Liście są dłoniasto klapowane, bardziej skórzaste, w ciepłej palecie cynamonu do miedzi z ciemniejszym unerwieniem, wiosną bywają jaśniejsze, w chłodniejszej części roku ton się pogłębia, a przy łagodnej zimie część ulistnienia często utrzymuje się. W maju do czerwca, w ciepłą wiosnę i pod koniec kwietnia, nad kępą pojawiają się zwiewne łodygi o długości około 45–55 cm z drobnymi białymi kwiatami bez wyraźnego zapachu, które wyglądają delikatnie i nie zakłócają rysunku liści. Na rabacie sprawdzi się jako spokojny akcent kolorystyczny w obwódce, w grupach pod rzadkimi koronami oraz w pojemnikach, gdzie podkreśli kamień, drewno i ciemnolistne byliny. Odpowiednie kombinacje tworzą funkie, paprocie, ciemierniki, brunery, żurawki w burgundzkich odcieniach i delikatne turzyce.

Uprawa: Dzielżany dobrze rosną w półcieniu do lekkiego cienia, poranne lub późne słońce jest lepiej tolerowane niż palące słońce. Najodpowiedniejsza jest gleba próchnicza, przepuszczalna o wyrównanej wilgotności, pH około 6–7 i dobrej drenażu zimą, ponieważ przemoczenie jest częstszą przyczyną strat niż mróz. Podlewanie jest wyrównywane zwłaszcza w pierwszym roku po posadzeniu, później rośliny zazwyczaj znoszą krótkotrwałą suszę, jeśli gleba jest ściółkowana. Sadzenie odbywa się od marca do października, z najlepszymi wynikami wiosną lub na początku jesieni. Na rabacie stosuje się rozstawę 35–40 cm, co odpowiada około 7–9 roślinom na m², do zwartych obrzeży stosuje się gęstszy rozstaw. Wiosną usuwa się uszkodzone liście i uzupełnia cienką warstwę kompostu lub liściówki, nawożenie mineralne jest raczej umiarkowane, aby wspomóc zwarty pokrój i kolor liści. Po 3–4 latach wskazane jest przesadzenie kępy lub dosypanie ziemi, ponieważ dzielżany mogą stopniowo wynieść się ponad poziom rabaty. W pojemniku ważna jest warstwa drenażowa i regularne, umiarkowane nawożenie, zimą chroni się bryłę korzeniową przed przemarznięciem i przemoczeniem. Mrozoodporność dojrzałych kęp w naszych warunkach podaje się w przybliżeniu do -26 °C. Ze szkodników mogą pojawić się ślimaki i chrząszcze z rodziny łowikowatych, z chorób plamistość liści przy długotrwałej wilgotnej pogodzie, profilaktyka polega na zapewnieniu cyrkulacji powietrza i unikaniu przemoczenia.

Autor: Nikol | Rewizja: 19.12.2025