Żurawka villosa 'Carnival Plum Crazy' - Heuchera villosa 'Carnival Plum Crazy' Heuchera villosa 'Carnival Plum Crazy'

Opis szczegółowy produktu

Dłużycha villosa 'Carnival Plum Crazy' - piękny kultywar z serii Carnival wprowadzanej przez Ball Horticultural Company, w danych licencyjnych występuje również jako 'Balcarulm'. Udział gatunku Heuchera villosa z wschodu Ameryki Północnej objawia się w ogrodzie dobrą tolerancją letniego ciepła i wilgotniejszego powietrza, dlatego kultywar jest niezawodny również w miastach i na osłoniętych tarasach. Tworzy zwarty, gęsty kęp z przyziemną rozetą płytko klapowanych, delikatnie zębatych i wyraźnie pofalowanych liści. Ulistnienie jest ciemnofioletowe do fioletowo-śliwkowego ze srebrzystym połyskiem i ciemniejszym unerwieniem, spód bywa malwowofioletowy. W dorosłości osiąga około 25–30 cm wysokości i 30–36 cm szerokości, w łagodnych zimach część liści pozostaje półzimozielona. W czerwcu i lipcu nad ulistnieniem wyrastają pędy kwiatowe o wysokości około 45–50 cm z drobnymi, dzwonkowatymi kwiatami w kolorze białym do jasnoróżowego w luźnych wiechach. Kwiatostan wygląda lekko w wazonie i na rabacie, i jest poszukiwany przez zapylacze. Roślina nie tworzy cierni, a w typowych nasadzeniach ogrodowych jej toksyczność nie jest problemem. Pod względem koloru dobrze komponuje się z hostami, paprociami, tawułkami, brunerami i turzycami, gdzie srebro w liściach rozjaśnia zacieniony kąt i podkreśla delikatniejsze tekstury. W kompozycji ogrodowej sprawdza się na przednim brzegu rabat bylinowych, w podszycie krzewów i w pojemnikach, gdzie srebrzysty połysk liści utrzymuje światło nawet w głębszym cieniu.

Uprawa: Dzielżany dobrze rosną w półcieniu do lekkiego cienia, poranne lub późne słońce jest lepiej tolerowane niż palące słońce. Najodpowiedniejsza jest gleba próchnicza, przepuszczalna o wyrównanej wilgotności, pH około 6–7 i dobrej drenażu zimą, ponieważ przemoczenie jest częstszą przyczyną strat niż mróz. Podlewanie jest wyrównywane zwłaszcza w pierwszym roku po posadzeniu, później rośliny zazwyczaj znoszą krótkotrwałą suszę, jeśli gleba jest ściółkowana. Sadzenie odbywa się od marca do października, z najlepszymi wynikami wiosną lub na początku jesieni. Na rabacie stosuje się rozstawę 35–40 cm, co odpowiada około 7–9 roślinom na m², do zwartych obrzeży stosuje się gęstszy rozstaw. Wiosną usuwa się uszkodzone liście i uzupełnia cienką warstwę kompostu lub liściówki, nawożenie mineralne jest raczej umiarkowane, aby wspomóc zwarty pokrój i kolor liści. Po 3–4 latach wskazane jest przesadzenie kępy lub dosypanie ziemi, ponieważ dzielżany mogą stopniowo wynieść się ponad poziom rabaty. W pojemniku ważna jest warstwa drenażowa i regularne, umiarkowane nawożenie, zimą chroni się bryłę korzeniową przed przemarznięciem i przemoczeniem. Mrozoodporność dojrzałych kęp w naszych warunkach podaje się w przybliżeniu do -26 °C. Ze szkodników mogą pojawić się ślimaki i chrząszcze z rodziny łowikowatych, z chorób plamistość liści przy długotrwałej wilgotnej pogodzie, profilaktyka polega na zapewnieniu cyrkulacji powietrza i unikaniu przemoczenia.

Autor: Nikol | Rewizja: 19.12.2025