Brzoskwinia 'Andross' Prunus persica 'Andross'

Opis szczegółowy produktu

Brzoskwinia 'Andross' - późna odmiana o żółtym miąższu, wyhodowana w Kalifornii na University of California, Davis. Jej hodowcą był pomolog L. D. Davis, a do uprawy wprowadzono ją w 1964 roku, przede wszystkim z myślą o przetwórstwie. Drzewo rośnie średnio silnie do silnie, tworzy półwzniesioną koronę i na typowych podkładkach osiąga około 3–4 m wysokości i podobną szerokość, przy czym ostateczna wielkość zależy od podkładki i cięcia. Kwitnie średnio późno, w Polsce zwykle w kwietniu, różowymi, dzwonkowatymi kwiatami. Odmiana jest samopylna i nie wymaga zapylacza. Owoce są regularnie kuliste, średniej wielkości do dużych, często o masie około 150 g. Skórka jest delikatnie omszona, żółtopomarańczowa, od strony słońca z karminowoczerwonym rumieńcem. Miąższ ma intensywnie żółtą barwę, jest jędrny, soczysty, słodki i aromatyczny. Cechą charakterystyczną odmiany 'Andross' jest silne przyleganie miąższu do pestki – to typ clingstone, czyli brzoskwinia o miąższu nieodchodzącym od pestki. Jędrna konsystencja stanowi zaletę przy pasteryzacji, przygotowywaniu kompotów, dżemów, nadzień i wypieków, a owoce nadają się również do jedzenia na surowo. Brzoskwinie naturalnie zawierają błonnik, witaminę C, karotenoidy i związki fenolowe. W warunkach polskich dojrzewają zwykle pod koniec sierpnia lub na początku września, około 30 dni po odmianie 'Redhaven'. 'Andross' jest ceniona za wysokie i regularne owocowanie.

Uprawa: Brzoskwinie wymagają gleb lżejszych do średnio ciężkich, głębokich i dobrze przepuszczalnych, o wysokiej zawartości próchnicy, przy czym optymalny jest odczyn obojętny do lekko zasadowego. Nieodpowiednie są gleby ciężkie, podmokłe lub zimne, na których drzewa słabną, a choroby występują częściej. Stanowisko musi być w pełni słoneczne, ciepłe i osłonięte od zimnych oraz północnych wiatrów. Sadzić można od wiosny do jesieni, zapewniając wystarczająco dużo miejsca na rozwój korony i systemu korzeniowego. Przy sadzeniu większej liczby drzew zaleca się rozstawę około 4–5 metrów, w zależności od siły wzrostu zastosowanej podkładki. Podlewanie jest ważne zwłaszcza w pierwszych latach po posadzeniu oraz w okresach suszy, kiedy należy zapewnić regularną i równomierną wilgotność gleby, przy czym brzoskwinie nie znoszą nadmiernego zawilgocenia. Nawożenie przeprowadza się przede wszystkim wiosną przed ruszeniem wegetacji, a następnie po kwitnieniu, najlepiej kompostem lub zrównoważonymi nawozami o umiarkowanej zawartości azotu, aby nie dopuścić do nadmiernego wzrostu kosztem owocowania. Cięcie brzoskwiń ma kluczowe znaczenie dla utrzymania regularnego owocowania i wykonuje się je co roku, przede wszystkim wiosną po nabrzmieniu pąków, co pobudza tworzenie nowych pędów owoconośnych i ogranicza występowanie chorób.

Więcej na:  Instrukcja uprawy brzoskwiń i nektaryn

Autor: Jana | Rewizja: 27.08. 2026