Brzoskwinia 'Catherina' Prunus persica 'Catherine'

Opis szczegółowy produktu

Brzoskwinia 'Catherina' - bardzo popularna odmiana samozapylna, znana również pod oznaczeniem NJC 83. Pochodzi z USA i w opisach sadowniczych zaliczana jest do odmian półpóźnych twardych, czyli brzoskwiń o twardszym miąższu, który trudniej oddziela się od pestki. Odmiana rośnie silnie, półpionowo, pąki kwiatowe zawiązuje głównie w górnych dwóch trzecich pędów, a po ukorzenieniu tworzy ażową koronę odpowiednią do formowania w kształt kielicha. W zależności od podkładki i cięcia. Liście są wąsko lancetowate, błyszcząco zielone, piłkowane, jesienią żółkną. Różowe kwiaty otwierają się od marca do kwietnia i wabią pszczoły. Odmiana jest samozapylna, zapylacz nie jest wymagany. Owoce dojrzewają najczęściej około połowy sierpnia. Są średnie do dużych, ważą około 120–160 g, mają niemal kulisty i symetryczny kształt. Skórka jest pomarańczowo-żółta, często bez wyraźnego rumieńca, czasem z czerwonym rumieńcem lub delikatnym przypaleniem. Miąższ jest żółty, twardy, słodki, soczysty i nie oddziela się od pestki. Dzięki swojej twardości odmiana nadaje się szczególnie do kompotów, przetworów, dżemów, ciast i purée, a w pełnej dojrzałości również do bezpośredniej konsumpcji. Owoce zawierają wodę, błonnik, potas, karotenoidy oraz niewielką ilość witaminy C.

Uprawa: Drzewa brzoskwiniowe wymagają gleb lżejszych do średnio ciężkich, głębokich i dobrze przepuszczalnych o wysokiej zawartości próchnicy, przy czym optymalna jest reakcja gleby neutralna do słabo zasadowej. Nieodpowiednie są gleby ciężkie, podmokłe lub zimne, w których dochodzi do osłabienia drzew i zwiększonego występowania chorób. Stanowisko musi być w pełni słoneczne, ciepłe i osłonięte od zimnych i północnych wiatrów. Sadzenie jest odpowiednie od wiosny do jesieni i konieczne jest zapewnienie wystarczającej przestrzeni dla rozwoju korony i systemu korzeniowego. Przy sadzeniu większej liczby drzew zaleca się odstępy około 4 do 5 metrów, w zależności od siły wzrostu użytej podkładki. Podlewanie jest szczególnie ważne w pierwszych latach po posadzeniu oraz w okresach suszy, kiedy należy zapewnić regularną i równomierną wilgotność gleby, przy czym brzoskwinie nie tolerują nadmiernego nawodnienia. Nawożenie odbywa się głównie wiosną przed pękaniem pąków, a następnie po kwitnieniu, najlepiej kompostem lub zbilansowanymi nawozami o umiarkowanej zawartości azotu, aby uniknąć nadmiernego wzrostu kosztem plonowania. Cięcie brzoskwini jest kluczowe dla utrzymania regularnego owocowania i wykonuje się je corocznie, głównie wiosną po nabrzmieniu pąków, co sprzyja tworzeniu nowego owoconośnego przyrostu i ogranicza występowanie chorób.

Więcej na: Instrukcja uprawy brzoskwiń i nektarynek

Autor: Nikol | Rewizja: 01.07.2026