Brzoskwinia 'Maira' Prunus persica 'Maira'

Opis szczegółowy produktu

Brzoskwinia 'Maira' - wcześniejsza łotewska odmiana, wyselekcjonowana ze względu na niezawodne owocowanie i dobrą odporność w chłodniejszych warunkach. Drzewo rośnie słabo do średnio silnie, wytwarza wystarczająco dużo nowych przyrostów i dobrze nadaje się do formowania wrzecionowego, prowadzenia w formie szpaleru oraz koron otwartych. Wiosną, najczęściej w kwietniu, zakwita różowymi kwiatami, które odwiedzają pszczoły i inne owady zapylające. Odmiana jest samopylna, dlatego owocuje również bez innej brzoskwini w pobliżu. Owoce są kuliste, z wyraźnym szwem brzusznym, zazwyczaj małe do średnio dużych, o masie około 80–120 g. Podstawowa barwa skórki jest żółta do żółtozielonej, pokryta czerwonym, rozmytym rumieńcem i prążkowaniem. Miąższ jest jasnożółty do zielonkawobiałego, bardzo soczysty, delikatny, aromatyczny i słodko-winny. Pestka w dojrzałości konsumpcyjnej stosunkowo dobrze się oddziela. Owoce dojrzewają zwykle pod koniec lipca, mniej więcej tydzień przed odmianą 'Redhaven'. Nadają się do bezpośredniego spożycia, na dżemy, lody, kompoty, desery i ciasta oraz do innego przetwórstwa kuchennego. Brzoskwinie w naturalny sposób zawierają błonnik, witaminę C i karotenoidy.

Uprawa: Brzoskwinie wymagają lżejszych do średnio ciężkich, głębokich i dobrze przepuszczalnych gleb o wysokiej zawartości próchnicy, przy czym optymalny jest odczyn obojętny do lekko zasadowego. Nieodpowiednie są gleby ciężkie, podmokłe lub zimne, na których drzewa słabną i częściej występują choroby. Stanowisko musi być w pełni słoneczne, ciepłe i osłonięte od zimnych i północnych wiatrów. Sadzenie jest możliwe od wiosny do jesieni, a koronie i systemowi korzeniowemu należy zapewnić wystarczająco dużo miejsca do rozwoju. Przy sadzeniu większej liczby drzew zaleca się rozstawę około 4 do 5 metrów, w zależności od siły wzrostu zastosowanej podkładki. Podlewanie jest ważne zwłaszcza w pierwszych latach po posadzeniu oraz w okresach suszy, kiedy trzeba zapewnić regularną i równomierną wilgotność gleby, przy czym brzoskwinie nie znoszą nadmiernego nawodnienia. Nawożenie przeprowadza się przede wszystkim wiosną przed ruszeniem wegetacji, a następnie po przekwitnieniu, najlepiej kompostem lub zrównoważonymi nawozami o umiarkowanej zawartości azotu, aby nie dochodziło do nadmiernego wzrostu kosztem owocowania. Cięcie brzoskwiń ma kluczowe znaczenie dla utrzymania regularnego owocowania i wykonuje się je co roku, przede wszystkim wiosną po nabrzmieniu pąków, co pobudza tworzenie nowych pędów owoconośnych i ogranicza występowanie chorób.

 Więcej na: Instrukcja uprawy brzoskwiń i nektaryn

Autor: Jana | Rewizja: 27.08. 2026