Brzoskwinia 'Michelini' - pojemnik Prunus persica 'Michelini'

Opis szczegółowy produktu

Brzoskwinia 'Michelini' - starsza włoska odmiana o białym miąższu, rozpowszechniona już przed 1930 rokiem i kojarzona z sadami w okolicy Savony. Tworzy średnio silnie do silnie rosnące drzewo o dość rozłożystej koronie. W kwietniu na jednorocznych pędach pojawiają się różowe kwiaty. Po przerzedzeniu zawiązków owoce osiągają ponadprzeciętną masę ok. 200 g, są kuliste, na kremowobiałym tle intensywnie czerwono wybarwione. Miąższ jest kremowobiały, bardzo soczysty, aromatyczny, przy pestce może być czerwono zabarwiony, a w pełnej dojrzałości pestka zwykle łatwo się oddziela. Dojrzewa późno, zazwyczaj od końca sierpnia do pierwszej połowy września, i niezawodnie dojrzewa również na średnich i wyższych wysokościach. Odmiana jest samopylna, więc zapylacz nie jest potrzebny. Owoce najlepiej sprawdzają się na świeżo, w deserach, na przetwory oraz na owocowe purée, w których wyróżnia się ich zapach. Uprawa w pojemniku jest możliwa tylko w przypadku słabo rosnących form i wymaga zimowej ochrony bryły korzeniowej przed przemarznięciem.

Uprawa: Brzoskwinie wymagają gleb lżejszych do średnio ciężkich, głębokich i dobrze przepuszczalnych, o wysokiej zawartości próchnicy, przy czym optymalny jest odczyn obojętny do lekko zasadowego. Nieodpowiednie są gleby ciężkie, podmokłe lub zimne, w których drzewa słabną i częściej chorują. Stanowisko musi być w pełni słoneczne, ciepłe i osłonięte przed zimnymi, północnymi wiatrami. Sadzenie jest możliwe od wiosny do jesieni, przy czym należy zapewnić wystarczająco dużo miejsca na rozwój korony i systemu korzeniowego. Przy sadzeniu kilku drzew zaleca się rozstawę około 4–5 metrów, zależnie od siły wzrostu zastosowanej podkładki. Podlewanie jest ważne zwłaszcza w pierwszych latach po posadzeniu i w okresach suszy, gdy trzeba zapewnić regularną i równomierną wilgotność gleby, pamiętając, że brzoskwinie nie znoszą nadmiaru wody. Nawożenie prowadzi się przede wszystkim wiosną przed ruszeniem wegetacji, a następnie po przekwitnięciu, najlepiej kompostem lub zrównoważonymi nawozami o umiarkowanej zawartości azotu, aby nie dochodziło do nadmiernego wzrostu kosztem owocowania. Cięcie brzoskwiń jest kluczowe dla utrzymania regularnego owocowania i wykonuje się je corocznie, głównie wiosną po nabrzmieniu pąków, co pobudza tworzenie nowych pędów owoconośnych i ogranicza występowanie chorób.

Autor: Kristýna | Rewizja: 22.02. 2026

Więcej na: Instrukcja uprawy brzoskwiń i nektaryn