Brzoskwinia 'Michelini' Prunus persica 'Michelini'

Opis szczegółowy produktu

Brzoskwinia 'Michelini' - starsza włoska odmiana o białym miąższu, rozpowszechniona już przed 1930 rokiem i kojarzona z sadami w okolicach Savony. Tworzy średnio silnie rosnące drzewo o bardziej rozłożystej koronie. W kwietniu pojawiają się różowe kwiaty na jednorocznych pędach. Podczas przerzedzania owoce osiągają ponadprzeciętną masę około 200g, są okrągłe, na kremowo-białym tle wyraźnie czerwono wybarwione. Miąższ jest kremowo-biały, bardzo soczysty, aromatyczny, przy pestce może być czerwono nakrapiany, a przy pełnej dojrzałości pestka jest łatwo oddzielalna. Dojrzewa późno, zazwyczaj od końca sierpnia do pierwszej połowy września, niezawodnie dojrzewa również na średnich i wyższych stanowiskach. Odmiana jest samopylna, więc zapylacz nie jest konieczny. Owoce najlepiej sprawdzają się spożywane na świeżo, do deserów, do przetworów, a także na musy owocowe, gdzie podkreślony jest ich aromat. Uprawa w pojemniku jest możliwa tylko w przypadku form słabo rosnących i wymaga zimowej ochrony bryły korzeniowej przed przemarznięciem.

Uprawa: Drzewa brzoskwiniowe wymagają gleb lżejszych do średnio ciężkich, głębokich i dobrze przepuszczalnych o wysokiej zawartości próchnicy, przy czym optymalna jest reakcja gleby neutralna do słabo zasadowej. Nieodpowiednie są gleby ciężkie, podmokłe lub zimne, w których dochodzi do osłabienia drzew i zwiększonego występowania chorób. Stanowisko musi być w pełni słoneczne, ciepłe i osłonięte od zimnych i północnych wiatrów. Sadzenie jest odpowiednie od wiosny do jesieni i konieczne jest zapewnienie wystarczającej przestrzeni dla rozwoju korony i systemu korzeniowego. Przy sadzeniu większej liczby drzew zaleca się odstępy około 4 do 5 metrów, w zależności od siły wzrostu użytej podkładki. Podlewanie jest szczególnie ważne w pierwszych latach po posadzeniu oraz w okresach suszy, kiedy należy zapewnić regularną i równomierną wilgotność gleby, przy czym brzoskwinie nie tolerują nadmiernego nawodnienia. Nawożenie odbywa się głównie wiosną przed pękaniem pąków, a następnie po kwitnieniu, najlepiej kompostem lub zbilansowanymi nawozami o umiarkowanej zawartości azotu, aby uniknąć nadmiernego wzrostu kosztem plonowania. Cięcie brzoskwini jest kluczowe dla utrzymania regularnego owocowania i wykonuje się je corocznie, głównie wiosną po nabrzmieniu pąków, co sprzyja tworzeniu nowego owoconośnego przyrostu i ogranicza występowanie chorób.

Autor: Krystyna | Rewizja: 22.02.2026

Więcej na: Instrukcje uprawy brzoskwiń i nektarynek