Brzoskwinia 'Michelini' Prunus persica 'Michelini'

Opis szczegółowy produktu

Brzoskwinia 'Michelini' - starsza włoska odmiana o białym miąższu, rozpowszechniona już przed 1930 rokiem i kojarzona z sadami w okolicach Savony. Tworzy średnio silnie do silnie rosnące drzewo o dość rozłożystej koronie. W kwietniu na jednorocznych pędach pojawiają się różowe kwiaty. Po przerzedzeniu zawiązków owoce osiągają ponadprzeciętną masę około 200 g, są kuliste, na kremowobiałym tle intensywnie czerwono wybarwione. Miąższ jest kremowobiały, bardzo soczysty, aromatyczny, przy pestce może mieć czerwony rysunek, a w pełnej dojrzałości pestka zwykle łatwo się oddziela. Dojrzewa późno, zazwyczaj od końca sierpnia do pierwszej połowy września, i niezawodnie dojrzewa także w średnich i wyższych położeniach. Odmiana jest samopylna, więc zapylacz nie jest potrzebny. Owoce najlepiej sprawdzają się na świeżo, na desery, do pasteryzowania oraz na przeciery owocowe, w których w pełni wybrzmiewa ich zapach. Uprawa w pojemniku jest możliwa tylko w przypadku słabo rosnących form i wymaga zimowej ochrony bryły korzeniowej przed przemarznięciem.

Uprawa: Brzoskwinie wymagają gleb lżejszych do średnio ciężkich, głębokich i dobrze przepuszczalnych, o wysokiej zawartości próchnicy, przy czym optymalny jest odczyn obojętny do lekko zasadowego. Nieodpowiednie są gleby ciężkie, podmokłe lub zimne, na których drzewa słabną i częściej występują choroby. Stanowisko musi być w pełni słoneczne, ciepłe i osłonięte od zimnych i północnych wiatrów. Sadzenie jest możliwe od wiosny do jesieni, przy czym należy zapewnić wystarczająco dużo miejsca na rozwój korony i systemu korzeniowego. Przy sadzeniu większej liczby drzew zaleca się rozstaw około 4–5 metrów, w zależności od siły wzrostu użytej podkładki. Podlewanie jest ważne zwłaszcza w pierwszych latach po posadzeniu oraz w okresach suszy, kiedy trzeba zapewnić regularną i równomierną wilgotność gleby, przy czym brzoskwinie nie znoszą nadmiernego zawilgocenia. Nawożenie przeprowadza się przede wszystkim wiosną przed ruszeniem wegetacji, a następnie po przekwitnieniu, najlepiej kompostem lub zrównoważonymi nawozami o umiarkowanej zawartości azotu, aby nie dochodziło do nadmiernego wzrostu kosztem owocowania. Cięcie brzoskwiń ma kluczowe znaczenie dla utrzymania regularnego owocowania i wykonuje się je co roku, przede wszystkim wiosną po ruszeniu pąków, co pobudza tworzenie nowych pędów owoconośnych i ogranicza występowanie chorób.

Autor: Kristýna | Rewizja: 22.02. 2026

Więcej na: Instrukcja uprawy brzoskwiń i nektaryn