Brzoskwinia 'Segedyńska złota' Prunus persica 'Szegedi arany'

Opis szczegółowy produktu

Brzoskwinia 'Segedyńska złota' - węgierska odmiana o żółtym miąższu, wyhodowana w rejonie Segedynu. W źródłach węgierskich występuje jako 'Szegedi arany', a jej powstanie łączy się z hodowcami Józsefem Bódim i Istvánem Fokim około 1970 roku. Rośnie średnio silnie do silnie i tworzy szeroko rozgałęzioną koronę. Kwitnie na różowo, zwykle w kwietniu. Odmiana jest samopylna, dlatego do zawiązania owoców nie potrzebuje innej brzoskwini. Plonuje dobrze i regularnie na ciepłym, słonecznym stanowisku. Owoce są duże lub bardzo duże, często o masie około 130–180 g, lekko wydłużone do kulistych. Skórka jest żółta do złotożółtej, grubsza i wyraźnie omszona, a mniej więcej od jednej trzeciej do połowy jej powierzchni może pokrywać ciemnoczerwony rumieniec. Miąższ jest żółty, przy pestce czerwonawy, soczysty, lekko włóknisty i w pełnej dojrzałości dobrze oddziela się od pestki. Smak jest harmonijny, słodko-winny i aromatyczny. Owoce dobrze znoszą manipulację i transport, dlatego nadają się do bezpośredniego spożycia, na kompoty, dżemy, przetwory, wypieki oraz do mrożenia. W polskich warunkach klimatycznych zbioru można się spodziewać zwykle od drugiej połowy sierpnia do początku września, w zależności od położenia. Brzoskwinie naturalnie zawierają błonnik, witaminę C, potas i karotenoidy.

Uprawa: Brzoskwinie wymagają gleb lżejszych do średnio ciężkich, głębokich i dobrze przepuszczalnych, o wysokiej zawartości próchnicy, przy czym optymalny jest odczyn obojętny do lekko zasadowego. Nieodpowiednie są gleby ciężkie, podmokłe lub zimne, w których drzewa słabną, a choroby występują częściej. Stanowisko musi być w pełni słoneczne, ciepłe i osłonięte od zimnych oraz północnych wiatrów. Sadzić można od wiosny do jesieni, zapewniając wystarczająco dużo miejsca na rozwój korony i systemu korzeniowego. Przy sadzeniu większej liczby drzew zaleca się rozstawę około 4–5 metrów, w zależności od siły wzrostu zastosowanej podkładki. Podlewanie jest ważne zwłaszcza w pierwszych latach po posadzeniu i w okresach suszy, kiedy należy zapewnić regularną i równomierną wilgotność gleby, przy czym brzoskwinie nie znoszą nadmiaru wody. Nawożenie przeprowadza się przede wszystkim wiosną przed ruszeniem wegetacji, a następnie po przekwitnieniu, najlepiej kompostem lub zrównoważonymi nawozami o umiarkowanej zawartości azotu, aby nie dochodziło do nadmiernego wzrostu kosztem owocowania. Cięcie brzoskwiń ma kluczowe znaczenie dla utrzymania regularnego owocowania i wykonuje się je co roku, przede wszystkim wiosną po nabrzmieniu pąków, co pobudza tworzenie nowych pędów owoconośnych i ogranicza występowanie chorób.

Więcej na:  Instrukcja uprawy brzoskwiń i nektarynek

Autor: Jana | Rewizja: 27.08. 2026