Grusza 'Amfora®' Pyrus communis 'Amfora'

Opis szczegółowy produktu

Grusza 'Amfora®'  - czeska odmiana zimowa wyhodowana w 1995 roku z krzyżówki odmian 'Konference' i 'Holenická'. Należy do grusz deserowych o dużych owocach, regularnym owocowaniu i dobrej trwałości przechowalniczej. Wzrost jest średnio silny, korona bywa węższa do lekko rozłożystej i gęściej obrośnięta krótkimi pędami owoconośnymi. Ostateczna wysokość drzewa zależy od podkładki, formy uprawy i cięcia, dlatego w przypadku drzew owocowych mówi się raczej o docelowym pokroju niż o stałej wysokości. Wiosną, zazwyczaj w kwietniu, pojawiają się białe, pięciokrotne kwiaty, cenne dla pszczół i innych zapylaczy. Owoce są duże, wydłużone do butelkowatych, o średnio grubej, gładkiej skórce. W czasie zbioru mają barwę żółtozieloną, a w miarę dojrzewania żółkną. Miąższ jest żółtawy, delikatny, kruchy, soczysty, słodki z lekką kwaskowatością i przyjemnym gruszkowym aromatem. Zbiór przypada od końca września do połowy października, dojrzałość konsumpcyjną owoce osiągają od listopada, a w piwnicy wytrzymują do stycznia, a nawet lutego. Nadają się do bezpośredniego spożycia, do ciast, kompotów, sałatek owocowych, przecierów, pieczonych deserów oraz do suszenia. Grusza jest obcopylna, dobrymi zapylaczami są odmiany 'Konference', 'Williamsova', 'Clappova', 'Boscova lahvice' lub 'Dicolor'.

Uprawa: Wybiera się stanowiska słoneczne i ciepłe, osłonięte od wiatru, najlepiej o wystawie południowej lub południowo-zachodniej. Grusze wymagają gleb głębokich, próchnicznych, średnio ciężkich do gliniastych, dobrze przepuszczalnych i zasobnych w składniki pokarmowe, przy czym optymalny jest odczyn lekko kwaśny do obojętnego. Nie znoszą gleb stale podmokłych, wysokiego poziomu wód gruntowych ani skrajnie lekkich i suchych podłoży pozbawionych materii organicznej. Przy sadzeniu większej liczby drzew odstępy wynoszą zwykle około 4–5 metrów, w zależności od zastosowanej podkładki i siły wzrostu odmiany. Podlewanie jest niezbędne zwłaszcza w pierwszych latach po posadzeniu oraz w okresach suszy, kiedy należy zapewnić równomierną wilgotność gleby bez jej przelewania. Nawożenie przeprowadza się przede wszystkim wiosną przed rozpoczęciem wegetacji, a następnie po przekwitnieniu, najlepiej zrównoważonymi nawozami mineralnymi lub dobrej jakości kompostem, przy czym nadmiar azotu może prowadzić do bujnego wzrostu kosztem owocowania. Cięcie grusz ma na celu utrzymanie przewiewnej, prześwietlonej korony i regularnego owocowania, a główne cięcie formujące i utrzymujące wykonuje się w okresie spoczynku wegetacyjnego, od jesieni do wiosny.

Więcej na:  Instrukcja uprawy grusz

Autor: Kristýna | Rewizja: 01.07. 2026