Grusza 'Bera Hardy' Pyrus communis 'Beurré Hardy'

Opis szczegółowy produktu

Grusza 'Bera Hardy' - odmiana należy do tradycyjnych francuskich gruszek deserowych z XIX wieku. Wyselekcjonowano ją we Francji około 1820 roku i nazwano na cześć M. Hardy'ego. W ogrodzie tworzy średnio silnie rosnące drzewo o szerszej koronie, które na słabszych podkładkach zwykle utrzymuje się w granicach 3–5 m wysokości i szerokości, a w formie wysokopiennej może dorastać wyraźnie wyżej. W kwietniu rozkwita białymi kwiatami, które są dla zapylaczy źródłem pyłku i nektaru. Owoce są średnie do dużych, krótko gruszkowate do tępo stożkowatych, często wyraźnie pokryte brązowym ordzawieniem, miejscami ze słabym różowym rumieńcem i delikatnym ordzawieniem wokół szypułki. Miąższ jest biały do żółtawego, po dojrzeniu maślany i bardzo soczysty, słodko-winny, o delikatnie kwiatowym aromacie, który może przypominać wodę różaną. Typowe jest połączenie jędrniejszej skórki z „topniejącym” wnętrzem, które w temperaturze pokojowej szybko nabiera zapachu. W kuchni sprawdza się na surowo, a także w kompotach, do pieczenia, poszowania i na soki. Owoce naturalnie zawierają błonnik, w tym pektyny, a także potas i witaminę C. Jest to odmiana obcopylna. 

Uprawa: Wybiera się stanowiska słoneczne i ciepłe, osłonięte od wiatru, najlepiej o wystawie południowej lub południowo-zachodniej. Grusze wymagają gleb głębokich, próchnicznych, średnio ciężkich do gliniastych, dobrze przepuszczalnych i zasobnych w składniki pokarmowe, przy czym optymalny jest odczyn lekko kwaśny do obojętnego. Nie znoszą gleb stale podmokłych, wysokiego poziomu wód gruntowych ani skrajnie lekkich i suchych podłoży bez materii organicznej. Przy sadzeniu większej liczby drzew odstępy wynoszą zwykle około 4 do 5 metrów, w zależności od zastosowanej podkładki i siły wzrostu odmiany. Podlewanie jest niezbędne zwłaszcza w pierwszych latach po posadzeniu oraz w okresach suszy, kiedy należy zapewnić równomierną wilgotność gleby bez jej przelania. Nawożenie przeprowadza się przede wszystkim wiosną przed rozpoczęciem wegetacji, a następnie po przekwitnięciu, najlepiej zrównoważonymi nawozami mineralnymi lub dobrej jakości kompostem, przy czym nadmiar azotu może prowadzić do bujnego wzrostu kosztem owocowania. Cięcie grusz ma na celu utrzymanie przewiewnej, prześwietlonej korony i regularnego owocowania, a główne cięcie formujące i utrzymujące wykonuje się w okresie spoczynku wegetacyjnego, od jesieni do wiosny.

Więcej na: Instrukcja uprawy grusz

Autor: Nikol | Rewizja: 21.1. 2026