Grusza 'Charneuská' - pojemnik Pyrus pyrifolia 'Charneuská'

Opis szczegółowy produktu

Grusza 'Charneuská' - odmiana zapylana krzyżowo 'Charneuská' należy do klasycznych starych grusz środkowej Europy. Powstała jako przypadkowa siewka w Belgii w okolicach Charneux, gdzie została znaleziona około roku 1800 i w literaturze podawana jest również pod synonimami ‘Fondante de Charneux’ lub ‘Köstliche von Charneux’. Drzewo w młodości rośnie bardziej bujnie, później średnio bujnie, z węższą lub stożkowatą koroną i regularnym obrostem owoconośnym. W kwietniu i maju kwitnie białymi kwiatami w baldachach i dostarcza pyłku oraz nektaru zapylaczom. Owoce są średniej wielkości do dużych, podłużnie gruszkowatych lub stożkowatych, z zielonożółtą skórką, która w pełni dojrzałości żółknie i na nasłonecznionej stronie często ma czerwony rumieniec. Miąższ jest biały do jasnożółtego, bardzo soczysty i po dojrzeniu delikatnie maślany, słodki z lekko korzennym tonem i niską kwasowością. W kuchni sprawdzi się jako gruszka deserowa, jednocześnie dobrze nadaje się na kompoty, do suszenia i destylacji. Owoce naturalnie zawierają błonnik, pektyny, potas i witaminę C, dlatego pasują do diety jako owoce o przyjemnym uczuciu sytości.

Uprawa: Wybieramy słoneczne i ciepłe stanowiska, osłonięte od wiatru i najlepiej zorientowane na stronę południową lub południowo-zachodnią. Wymagają głębokich, próchniczych, średnio ciężkich do gliniastych gleb o dobrej przepuszczalności i wystarczającej ilości składników odżywczych, przy czym optymalne jest lekko kwaśne do neutralnego pH gleby. Nie tolerują stale podmokłych gleb, wysokiego poziomu wód gruntowych ani ekstremalnie lekkich i suchych podłoży bez materii organicznej. Przy sadzeniu wielu drzew odstępy zazwyczaj mieszczą się w przedziale około 4 do 5 metrów, w zależności od zastosowanej podkładki i siły wzrostu odmiany. Podlewanie jest niezbędne zwłaszcza w pierwszych latach po posadzeniu oraz w okresach suszy, kiedy należy zapewnić równomierną wilgotność gleby bez przelania. Nawożenie odbywa się głównie wiosną przed rozpoczęciem wegetacji, a następnie po kwitnieniu, najlepiej w formie zbilansowanych nawozów mineralnych lub wysokiej jakości kompostu, przy czym nadmiar azotu może prowadzić do bujnego wzrostu kosztem plonowania. Cięcie gruszy koncentruje się na utrzymaniu przewiewnej, prześwietlonej korony i regularnego owocowania, przy czym główne cięcie formujące i pielęgnacyjne wykonuje się w okresie spoczynku wegetacyjnego od jesieni do wiosny.

Więcej na: Instrukcja uprawy grusz

Autor: Nikol | Data przeglądu: 27.2.2026