Grusza 'Charneuská' - pojemnik Pyrus communis 'Charneuská'

Opis szczegółowy produktu

Grusza 'Charneuská' - obcopylna odmiana 'Charneuská' należy do klasycznych starych grusz Europy Środkowej. Powstała jako przypadkowa siewka w Belgii w okolicach Charneux, gdzie odnaleziono ją około 1800 roku, a w literaturze występuje także pod synonimami 'Fondante de Charneux' oraz 'Köstliche von Charneux'. Drzewo w młodości rośnie silniej, później średnio silnie, tworzy węższą, aż stożkowatą koronę z regularnym owoconośnym ugałęzieniem. W kwietniu i maju wydaje białe kwiaty zebrane w baldachogrona, które dostarczają pyłku i nektaru owadom zapylającym. Owoce są średniej wielkości do dużych, wydłużone, gruszkowate do stożkowatych, o zielonożółtej skórce, która w pełni dojrzałości żółknie, a od strony nasłonecznionej często pokrywa się czerwonym rumieńcem. Miąższ jest biały do jasnożółtego, bardzo soczysty, po dojrzeniu delikatnie maślany, słodki, z lekko korzennym tonem i niską kwasowością. W kuchni sprawdza się jako grusza deserowa, a jednocześnie dobrze nadaje się na kompoty, do suszenia i na destylaty. Owoce naturalnie zawierają błonnik, pektyny, potas i witaminę C, dzięki czemu dobrze wpisują się w codzienną dietę jako przyjemnie sycący owoc.

Uprawa: Wybiera się stanowiska słoneczne i ciepłe, osłonięte od wiatru, najlepiej o wystawie południowej lub południowo-zachodniej. Grusze wymagają gleb głębokich, próchnicznych, średnio ciężkich do gliniastych, dobrze przepuszczalnych i zasobnych w składniki pokarmowe, przy czym optymalny jest odczyn lekko kwaśny do obojętnego. Nie znoszą gleb stale podmokłych, wysokiego poziomu wód gruntowych ani skrajnie lekkich i suchych podłoży bez materii organicznej. Przy sadzeniu większej liczby drzew odstępy wynoszą zwykle około 4 do 5 metrów, w zależności od zastosowanej podkładki i siły wzrostu odmiany. Podlewanie jest niezbędne zwłaszcza w pierwszych latach po posadzeniu i w okresach suszy, kiedy należy zapewnić równomierną wilgotność gleby bez jej przemoczenia. Nawożenie przeprowadza się przede wszystkim wiosną przed rozpoczęciem wegetacji, a następnie po przekwitnięciu, najlepiej zrównoważonymi nawozami mineralnymi lub dobrej jakości kompostem, przy czym nadmiar azotu może prowadzić do bujnego wzrostu kosztem owocowania. Cięcie grusz ma na celu utrzymanie przewiewnej, prześwietlonej korony i regularnego owocowania, a główne cięcie formujące i utrzymujące wykonuje się w okresie spoczynku wegetacyjnego, od jesieni do wiosny.

Więcej na:  Instrukcja uprawy grusz

Autor: Nikol | Rewizja: 27.2. 2026