Grusza 'Charneuská' Pyrus communis 'Charneuská'

Opis szczegółowy produktu

Grusza 'Charneuská' - obcopylna odmiana 'Charneuská' należy do klasycznych starych grusz Europy Środkowej. Powstała jako przypadkowa siewka w Belgii w okolicach Charneux, gdzie została odnaleziona około 1800 roku, a w literaturze występuje także pod synonimami 'Fondante de Charneux' lub 'Köstliche von Charneux'. Drzewo w młodości rośnie silniej, później średnio silnie, z węższą do stożkowatej koroną i regularnym obsadzeniem pędami owoconośnymi. W kwietniu i maju wydaje białe kwiaty zebrane w baldachogrona i dostarcza zapylaczom pyłku oraz nektaru. Owoce są średniej wielkości do dużych, wydłużone, gruszkowate do stożkowatych, o zielonożółtej skórce, która w pełni dojrzałości żółknie, a od strony nasłonecznionej często ma czerwony rumieniec. Miąższ jest biały do jasnożółtego, bardzo soczysty, po dojrzeniu delikatnie maślisty, słodki z lekko korzenną nutą i niską kwasowością. W kuchni sprawdza się jako gruszka deserowa, a jednocześnie dobrze nadaje się na kompoty, do suszenia i na nalewki oraz destylaty. Owoce naturalnie zawierają błonnik, pektyny, potas i witaminę C, dlatego dobrze wpisują się w jadłospis jako owoce dające przyjemne uczucie sytości.

Uprawa: Wybiera się stanowiska słoneczne i ciepłe, osłonięte od wiatru, najlepiej o wystawie południowej lub południowo-zachodniej. Grusze wymagają głębokich, próchnicznych, średnio ciężkich do gliniastych gleb o dobrej przepuszczalności i wystarczającej zasobności w składniki pokarmowe, optymalny jest odczyn lekko kwaśny do obojętnego. Nie znoszą gleb trwale podmokłych, wysokiego poziomu wód gruntowych ani skrajnie lekkich i suchych podłoży bez materii organicznej. Przy sadzeniu większej liczby drzew rozstawa wynosi zwykle około 4 do 5 metrów, w zależności od zastosowanej podkładki i siły wzrostu odmiany. Podlewanie jest niezbędne zwłaszcza w pierwszych latach po posadzeniu i w okresach suszy, gdy należy zapewnić równomierną wilgotność gleby bez jej przelania. Nawożenie przeprowadza się przede wszystkim wiosną przed rozpoczęciem wegetacji, a następnie po przekwitnieniu, najlepiej zrównoważonymi nawozami mineralnymi lub dobrej jakości kompostem, przy czym nadmiar azotu może prowadzić do bujnego wzrostu kosztem owocowania. Cięcie grusz ma na celu utrzymanie przewiewnej, prześwietlonej korony i regularnego owocowania, a główne cięcie formujące i odmładzające wykonuje się w okresie spoczynku wegetacyjnego, od jesieni do wiosny.

Więcej na:  Instrukcja uprawy grusz

Autor: Nikol | Rewizja: 27.2. 2026