Grusza 'Děkanka Robertova' - pojemnik Pyrus communis 'Děkanka Robertova'

Opis szczegółowy produktu

Grusza 'Děkanka Robertova' - obcopylna, zimowa odmiana gruszy. Odmiana 'Děkanka Robertova' należy do starszych francuskich gruszy deserowych. W europejskich katalogach wymieniana jest od połowy XIX wieku i ceniona za duże, szeroko stożkowate owoce o gładkiej, zielonożółtej skórce, która po nasłonecznionej stronie przechodzi w pomarańczowoczerwony rumieniec i delikatne ordzawienie. Miąższ jest żółtobiały, delikatny i wyraźnie soczysty, w pełnej dojrzałości konsumpcyjnej rozpływający się i maślany, o słodko-winnym smaku i korzennym aromacie. Owoce sprawdzają się przede wszystkim do bezpośredniego spożycia, dobrze nadają się także na kompoty, do suszenia i do deserów. Naturalnie zawierają błonnik i składniki mineralne, w tym potas, dlatego są dobrym uzupełnieniem diety jako owoce przyjemnie sycące. Drzewo rośnie średnio silnie do silnie, tworzy szeroko piramidalną koronę, a przy regularnym prześwietlaniu wytwarza wartościowe pędy owoconośne. W kwietniu zakwita białymi kwiatami zebranymi w baldachogrona i należy do drzew owocowych chętnie odwiedzanych przez pszczoły. Owoce dojrzewają po zbiorze, dlatego zbiera się je jeszcze jędrne i pozostawia w chłodzie do powolnego dojrzewania, podczas którego rozwija się ich zapach i maślana konsystencja.

Uprawa: Wybiera się stanowiska słoneczne i ciepłe, osłonięte od wiatru, najlepiej o wystawie południowej lub południowo-zachodniej. Grusze wymagają gleb głębokich, próchnicznych, średnio ciężkich do gliniastych, dobrze przepuszczalnych i zasobnych w składniki pokarmowe, przy czym optymalny jest odczyn lekko kwaśny do obojętnego. Nie znoszą gleb stale podmokłych, wysokiego poziomu wód gruntowych ani skrajnie lekkich i suchych podłoży bez materii organicznej. Przy sadzeniu większej liczby drzew rozstawa wynosi zwykle około 4–5 metrów, zależnie od zastosowanej podkładki i siły wzrostu odmiany. Podlewanie jest niezbędne zwłaszcza w pierwszych latach po posadzeniu i w okresach suszy, kiedy trzeba zapewnić równomierną wilgotność gleby bez jej przemoczenia. Nawożenie przeprowadza się głównie wiosną przed rozpoczęciem wegetacji, a następnie po kwitnieniu, najlepiej zrównoważonymi nawozami mineralnymi lub dobrym kompostem, przy czym nadmiar azotu może prowadzić do bujnego wzrostu kosztem owocowania. Cięcie grusz ma na celu utrzymanie przewiewnej, prześwietlonej korony i regularnego owocowania, przy czym główne cięcie formujące i prześwietlające wykonuje się w okresie spoczynku wegetacyjnego od wiosny do jesieni.

Więcej na:  Instrukcja uprawy grusz

Autor: Nikol | Rewizja: 27.2. 2026