Grusza 'Forelle' Pyrus communis 'Forelle'

Opis szczegółowy produktu

Grusza 'Forelle' - stara zimowa odmiana pochodząca z północnej Saksonii, znana w Europie co najmniej od XVII wieku. Jej nazwa wywodzi się od niemieckiego słowa Forelle, czyli pstrąg, i nawiązuje do wyrazistych, czerwono obwiedzionych kropek na skórce. Drzewo rośnie średnio silnie do silnie, tworzy szeroko stożkowatą koronę i stosunkowo wcześnie wchodzi w owocowanie. Wiosną pojawiają się białe kwiaty chętnie odwiedzane przez owady zapylające. Odmiana jest obcopylna i potrzebuje innej, równocześnie kwitnącej gruszy. Odpowiednimi zapylaczami są na przykład 'Gute Luise', 'Dr. Jules Guyot' i 'Frühe von Trévoux'. Owoce są małe do średniej wielkości, krótko gruszkowate do stożkowatych. Podstawowa barwa skórki przechodzi od zielonożółtej do jasnożółtej, nasłoneczniona strona wybarwia się na pomarańczowo do czerwonego, a powierzchnię pokrywają wyraźne przetchlinki. Biały do kremowego miąższ jest delikatny, maślisty, soczysty, słodko-winny i lekko korzenny. Zbiór przypada zazwyczaj na początek października, dojrzałość konsumpcyjna następuje od listopada, a dobrze przechowywane owoce wytrzymują mniej więcej do stycznia. Nadają się do bezpośredniego spożycia, do ciast, kompotów i do suszenia. Gruszki naturalnie zawierają błonnik, witaminę C, potas i związki polifenolowe, dlatego są wartościowym elementem urozmaiconej diety. Dzięki twardszej skórce owoce dobrze znoszą manipulację i krótki transport.

Uprawa: Wybiera się stanowiska słoneczne i ciepłe, osłonięte od wiatru, najlepiej o wystawie południowej lub południowo-zachodniej. Grusze wymagają gleb głębokich, próchnicznych, średnio ciężkich do gliniastych, dobrze przepuszczalnych i zasobnych w składniki pokarmowe, przy czym optymalny jest odczyn lekko kwaśny do obojętnego. Nie znoszą gleb stale podmokłych, wysokiego poziomu wód gruntowych ani skrajnie lekkich i suchych podłoży bez materii organicznej. Przy sadzeniu większej liczby drzew rozstawa wynosi zwykle około 4–5 metrów, w zależności od zastosowanej podkładki i siły wzrostu odmiany. Podlewanie jest niezbędne zwłaszcza w pierwszych latach po posadzeniu oraz w okresach suszy, gdy należy zapewnić równomierną wilgotność gleby bez jej przelania. Nawożenie przeprowadza się przede wszystkim wiosną przed rozpoczęciem wegetacji, a następnie po kwitnieniu, najlepiej zrównoważonymi nawozami mineralnymi lub dobrej jakości kompostem, przy czym nadmiar azotu może prowadzić do bujnego wzrostu kosztem owocowania. Cięcie grusz ma na celu utrzymanie przewiewnej, prześwietlonej korony i regularnego owocowania, a główne cięcie formujące i pielęgnacyjne wykonuje się w okresie spoczynku wegetacyjnego, od jesieni do wiosny.

Więcej na:  Instrukcja uprawy grusz

Autor: Kristýna | Rewizja: 01.09. 2026