Grusza 'Forelle' Pyrus communis 'Forelle'

Opis szczegółowy produktu

Grusza 'Forelle' - stara odmiana zimowa pochodząca z północnej Saksonii, znana w Europie co najmniej od XVII wieku. Jej nazwa wywodzi się z niemieckiego słowa Forelle, czyli pstrąg, co nawiązuje do charakterystycznych, czerwono obwiedzionych kropek na skórce. Drzewo rośnie średnio silnie do bujnie, tworzy szeroko stożkowatą koronę i zaczyna owocować dość wcześnie. Wiosną pojawiają się białe kwiaty, które przyciągają owady zapylające. Odmiana jest obcopylna i wymaga innej, kwitnącej w tym samym czasie gruszy. Odpowiednimi zapylaczami są na przykład 'Gute Luise', 'Dr. Jules Guyot' oraz 'Frühe von Trévoux'. Owoce są małe do średnich, o krótkim kształcie gruszkowatym lub stożkowatym. Podstawowy kolor skórki przechodzi z zielonożółtego w jasnożółty, strona nasłoneczniona wybarwia się na pomarańczowo lub czerwono, a powierzchnię pokrywają wyraźne przetchlinki. Biały do kremowego miąższ jest delikatny, maślasty, soczysty, słodki i lekko korzenny. Zbiory przypadają zazwyczaj na początek października, dojrzałość konsumpcyjna następuje od listopada, a dobrze przechowywane owoce zachowują świeżość mniej więcej do stycznia. Nadają się do bezpośredniego spożycia, do deserów, kompotów oraz do suszenia. Gruszki naturalnie zawierają błonnik, witaminę C, potas i związki polifenolowe, stanowiąc wartościowy element zróżnicowanej diety. Dzięki twardszej skórce owoce dobrze znoszą transport i manipulację.

Uprawa: Wybieramy słoneczne i ciepłe stanowiska, osłonięte od wiatru i najlepiej zorientowane na stronę południową lub południowo-zachodnią. Wymagają głębokich, próchniczych, średnio ciężkich do gliniastych gleb o dobrej przepuszczalności i wystarczającej ilości składników odżywczych, przy czym optymalne jest lekko kwaśne do neutralnego pH gleby. Nie tolerują stale podmokłych gleb, wysokiego poziomu wód gruntowych ani ekstremalnie lekkich i suchych podłoży bez materii organicznej. Przy sadzeniu wielu drzew odstępy zazwyczaj mieszczą się w przedziale około 4 do 5 metrów, w zależności od zastosowanej podkładki i siły wzrostu odmiany. Podlewanie jest niezbędne zwłaszcza w pierwszych latach po posadzeniu oraz w okresach suszy, kiedy należy zapewnić równomierną wilgotność gleby bez przelania. Nawożenie odbywa się głównie wiosną przed rozpoczęciem wegetacji, a następnie po kwitnieniu, najlepiej w formie zbilansowanych nawozów mineralnych lub wysokiej jakości kompostu, przy czym nadmiar azotu może prowadzić do bujnego wzrostu kosztem plonowania. Przycinanie gruszy koncentruje się na utrzymaniu przewiewnej, prześwietlonej korony i regularnym owocowaniu, przy czym główne cięcie formujące i pielęgnacyjne wykonuje się w okresie spoczynku rośliny od jesieni do wiosny

Więcej na: Instrukcja uprawy grusz

Autor: Krystyna | Rewizja: 01.09.2026