Grusza 'Isolda' Pyrus communis 'Isolda'

Opis szczegółowy produktu

Grusza 'Isolda' - letnia, obcopylna odmiana o wczesnym zbiorze i dużych, soczystych owocach. W europejskim asortymencie należy do odmian cenionych za wczesne dojrzewanie, wyrazisty czerwony rumieniec i delikatną konsystencję miąższu. Drzewo rośnie średnio silnie i tworzy dość rozłożystą koronę, którą łatwo uformować odpowiednio do wybranej podkładki i formy. Gałęzie mają raczej rzadsze ożywienie owoconośne, dlatego ważne jest zrównoważone wytwarzanie młodego, owocującego drewna. Kwitnie w kwietniu i maju białymi kwiatami, chętnie odwiedzanymi przez owady zapylające. Owoce są duże, gruszkowate, często lekko niesymetryczne, o gładkiej, cienkiej skórce. Barwa zasadnicza jest zielonożółta, a po stronie nasłonecznionej pojawia się ciemnoczerwony do karminowego, rozmyty rumieniec. Miąższ jest biały, delikatny, słodkawy do słodkiego, bardzo soczysty i przyjemnie orzeźwiający. Zbiór rozpoczyna się od początku do połowy sierpnia, zależnie od stanowiska i przebiegu lata. Owoce osiągają dojrzałość konsumpcyjną zaraz po zbiorze, a ich trwałość przechowalnicza jest krótka, około 10–14 dni. Nadają się przede wszystkim do bezpośredniego spożycia, do sałatek owocowych, kompotów, przecierów, deserków dla dzieci, szybkich ciast, letnich deserów i soków. Odmiana jest obcopylna i do dobrego zawiązywania owoców potrzebuje zapylacza o tym samym terminie kwitnienia. Odpowiednie są na przykład 'Faworytka', 'Amfora', 'Konferencja' lub 'Bonkreta Williamsa'.

Uprawa: Wybiera się stanowiska słoneczne i ciepłe, osłonięte od wiatru, najlepiej o wystawie południowej lub południowo-zachodniej. Grusze wymagają głębokich, próchnicznych, średnio ciężkich do gliniastych gleb o dobrej przepuszczalności i odpowiedniej zasobności w składniki pokarmowe, optymalny jest odczyn lekko kwaśny do obojętnego. Nie znoszą gleb stale podmokłych, wysokiego poziomu wód gruntowych ani bardzo lekkich, suchych podłoży pozbawionych materii organicznej. Przy sadzeniu większej liczby drzew rozstawa wynosi zwykle około 4–5 metrów, zależnie od podkładki i siły wzrostu odmiany. Podlewanie jest niezbędne zwłaszcza w pierwszych latach po posadzeniu i w okresach suszy, gdy trzeba zapewnić równomierną wilgotność gleby bez jej przelania. Nawożenie przeprowadza się przede wszystkim wiosną przed rozpoczęciem wegetacji, a następnie po przekwitnieniu, najlepiej zrównoważonymi nawozami mineralnymi lub dobrym kompostem, przy czym nadmiar azotu może prowadzić do bujnego wzrostu kosztem owocowania. Cięcie grusz ma na celu utrzymanie przewiewnej, prześwietlonej korony i regularnego owocowania, a główne cięcie formujące i prześwietlające wykonuje się w okresie spoczynku od jesieni do wiosny.

Więcej na:  Instrukcja uprawy grusz

Autor: Kristýna | Rewizja: 01.07. 2026