Grusza 'Lipcówka' Pyrus communis 'July'

Opis szczegółowy produktu

Grusza 'Lipcówka' - stara letnia odmiana znana także pod nazwą 'Colorée de Juillet'. Do obrotu wprowadzono ją we Francji, w okolicach Rouen, w XIX wieku, a w literaturze pomologicznej jako hodowcę podaje się Boisbunela. Drzewo rośnie raczej średnio silnie, tworzy wyższą, węższą koronę i wcześnie zawiązuje pędy owoconośne. W kwietniu i maju zakwita białymi kwiatami wabiącymi pszczoły. Owoce dojrzewają bardzo wcześnie, zwykle od połowy do końca lipca. Są małe do średniej wielkości, o wysokości około 60–70 mm, jajowate do tępo stożkowatych. Skórka jest żółtozielona, a po stronie nasłonecznionej pokrywa ją czerwony rumieniec, niekiedy w formie smużek. Miąższ jest żółtawobiały, w pełnej dojrzałości delikatnie maślany, bardzo soczysty, słodko-winny, z lekko korzennym posmakiem. W kuchni sprawdza się przede wszystkim do bezpośredniego spożycia, do sałatek owocowych i szybkich kompotów. Gruszki naturalnie zawierają błonnik i składniki mineralne, zwłaszcza potas, i nadają się także do delikatnego tłoczenia soku. Dojrzałość konsumpcyjna jest krótka, w zwykłej piwnicy owoce wytrzymują około 7–14 dni, dlatego często zbiera się je stopniowo, gdy skórka jest jeszcze jędrniejsza, i pozostawia do dojrzenia w misce. Po przejrzeniu miąższ szybko staje się mączysty, co jest typowe dla najwcześniejszych grusz, a aromat traci intensywność.

Uprawa: Wybiera się stanowiska słoneczne i ciepłe, osłonięte od wiatru, najlepiej o wystawie południowej lub południowo-zachodniej. Grusze wymagają gleb głębokich, próchnicznych, średnio ciężkich do gliniastych, dobrze przepuszczalnych i zasobnych w składniki pokarmowe, optymalny jest odczyn lekko kwaśny do obojętnego. Nie znoszą gleb stale podmokłych, wysokiego poziomu wód gruntowych ani skrajnie lekkich i suchych podłoży bez materii organicznej. Przy sadzeniu większej liczby drzew rozstawa wynosi zwykle około 4 do 5 metrów, w zależności od zastosowanej podkładki i siły wzrostu odmiany. Podlewanie jest niezbędne zwłaszcza w pierwszych latach po posadzeniu i w okresach suszy, kiedy należy zapewnić równomierną wilgotność gleby bez jej przelania. Nawożenie przeprowadza się przede wszystkim wiosną przed rozpoczęciem wegetacji, a następnie po przekwitnieniu, najlepiej zrównoważonymi nawozami mineralnymi lub dobrej jakości kompostem, przy czym nadmiar azotu może prowadzić do bujnego wzrostu kosztem owocowania. Cięcie grusz ma na celu utrzymanie przewiewnej, prześwietlonej korony i regularnego owocowania, a główne cięcie formujące i prześwietlające wykonuje się w okresie spoczynku wegetacyjnego.

Więcej na: Instrukcja uprawy grusz

Autor: Nikol | Rewizja: 21.1. 2026