Grusza 'Lukasówka' Pyrus communis 'Lucasova'

Opis szczegółowy produktu

Gruszka 'Lucas' - należy do tradycyjnych odmian zimowych z Francji. Powstała jako przypadkowa siewka znaleziona w okolicach Blois w latach 70. XIX wieku i wprowadzona do handlu w 1874 roku. Drzewo rośnie średnio silnie, tworzy szeroko stożkowatą do rozłożystej koronę z obfitym obrostem owoconośnym, na podkładkach ogrodowych często utrzymuje się na wysokości i szerokości około 3–5 m. W kwietniu kwitnie białymi kwiatami, które dostarczają nektaru i pyłku zapylaczom. Owoce są średnie do dużych, wydłużone gruszkowate do tępo stożkowatych. Skórka jest gładka, zielonożółta i żółknie w miarę dojrzewania, czasami z delikatnym różowym rumieńcem i niepozorną rdzawą plamką wokół ogonka. Miąższ jest biały do żółtawego, maślany, soczysty, słodko-kwaśny, czasami lekko ziarnisty, z lekkim aromatem. Nadaje się do spożycia na surowo, do kompotów, pieczenia i na soki, gdzie po dojrzeniu uwydatnia się typowy gruszkowy aromat. Owoce są naturalnym źródłem błonnika i pektyn, a także dostarczają witaminy C i potasu. Odmiana jest obcopylna i jednocześnie nie jest niezawodnym zapylaczem dla innych grusz, dlatego jest łączona z co najmniej jedną inną odmianą o podobnym terminie kwitnienia, na przykład 'Konferencja', 'Clapp's Favorite', 'Bosca' lub 'Williams'.

Uprawa: Wybieramy słoneczne i ciepłe stanowiska, osłonięte od wiatru i najlepiej zorientowane na stronę południową lub południowo-zachodnią. Wymagają głębokich, próchniczych, średnio ciężkich do gliniastych gleb o dobrej przepuszczalności i wystarczającej ilości składników odżywczych, przy czym optymalne jest lekko kwaśne do neutralnego pH gleby. Nie tolerują stale podmokłych gleb, wysokiego poziomu wód gruntowych ani ekstremalnie lekkich i suchych podłoży bez materii organicznej. Przy sadzeniu wielu drzew odstępy zazwyczaj mieszczą się w przedziale około 4 do 5 metrów, w zależności od zastosowanej podkładki i siły wzrostu odmiany. Podlewanie jest niezbędne zwłaszcza w pierwszych latach po posadzeniu oraz w okresach suszy, kiedy należy zapewnić równomierną wilgotność gleby bez przelania. Nawożenie odbywa się głównie wiosną przed rozpoczęciem wegetacji, a następnie po kwitnieniu, najlepiej w formie zbilansowanych nawozów mineralnych lub wysokiej jakości kompostu, przy czym nadmiar azotu może prowadzić do bujnego wzrostu kosztem plonowania. Cięcie grusz ma na celu utrzymanie przewiewnej, nasłonecznionej korony i regularnego owocowania, przy czym główne cięcie formujące i pielęgnacyjne wykonuje się w okresie wegetacji od wiosny do jesieni.

Więcej na: Instrukcja uprawy grusz

Autor: Nikol | Rewizja: 21.1. 2026