Grusza 'Milka' Pyrus communis 'Milka'

Opis szczegółowy produktu

Grusza 'Milka' - czeska wczesnozimowa odmiana wyhodowana w Stacji Hodowlanej Těchobuzice z krzyżówki 'Pařížanka' × 'Holenická'. Drzewo rośnie raczej silnie i tworzy półwzniesioną, szerszą koronę z dobrym obrostem, który regularnie owocuje. W kwietniu kwitnie białymi kwiatami zebranymi w baldachogrona, które są miododajne i stanowią cenne wiosenne źródło nektaru. Owoce są średniej wielkości do większych, szeroko tępostożkowate, o zielonożółtej skórce z różowoczerwonym rumieńcem, a podczas dojrzewania ich powierzchnia delikatnie lśni. Owoce zbiera się około połowy października, dojrzałość konsumpcyjną osiągają pod koniec listopada, a przechowywane w chłodzie wytrzymują do grudnia, a nawet dłużej. Miąższ jest kremowobiały, chrupiący, słodkawy i lekko aromatyczny. W kuchni sprawdza się do bezpośredniego spożycia, do ciast i deserów, na kompot oraz do suszenia, a dzięki zwięźlejszej strukturze dobrze zachowuje kształt. Owoce naturalnie zawierają błonnik oraz typową dla gruszy zawartość witaminy C i potasu, dlatego dobrze wpisują się w jadłospis stawiający na lżejszą słodycz. Odmiana nie jest samopylna, a do dobrego zapylenia nadają się grusze 'Konference', 'Erika', 'Dicolor', 'Bohemica' lub 'Delta', które kwitną w zbliżonym terminie.

Uprawa: Wybiera się stanowiska słoneczne i ciepłe, osłonięte od wiatru, najlepiej o wystawie południowej lub południowo-zachodniej. Grusze wymagają gleb głębokich, próchnicznych, średnio ciężkich do gliniastych, dobrze przepuszczalnych i zasobnych w składniki pokarmowe, przy czym optymalny jest odczyn lekko kwaśny do obojętnego. Nie znoszą gleb stale podmokłych, wysokiego poziomu wód gruntowych ani skrajnie lekkich i suchych podłoży bez materii organicznej. Przy sadzeniu większej liczby drzew odstępy wynoszą zwykle około 4 do 5 metrów, w zależności od zastosowanej podkładki i siły wzrostu odmiany. Podlewanie jest niezbędne zwłaszcza w pierwszych latach po posadzeniu oraz w okresach suszy, kiedy należy zapewnić równomierną wilgotność gleby bez jej przelania. Nawożenie przeprowadza się przede wszystkim wiosną przed rozpoczęciem wegetacji, a następnie po przekwitnięciu, najlepiej zrównoważonymi nawozami mineralnymi lub dobrej jakości kompostem, przy czym nadmiar azotu może prowadzić do bujnego wzrostu kosztem owocowania. Cięcie grusz ma na celu utrzymanie przewiewnej, prześwietlonej korony i regularnego owocowania, a główne cięcie formujące i pielęgnacyjne wykonuje się w okresie spoczynku wegetacyjnego, od jesieni do wiosny.

Autor: Kristýna | Rewizja: 15.01. 2026

Więcej na:  Instrukcja uprawy grusz