Grusza 'Nojabrskaja' - pojemnik Pyrus communis 'Nojabrskaya'

Opis szczegółowy produktu

Grusza 'Nojabrskaja' - zimowa, obcopylna odmiana pochodzenia mołdawskiego, w handlu często oferowana także pod nazwami Xenia, Novembra lub Oksana. Powstała w 1962 roku w Kiszyniowie z krzyżowania odmian 'Triumph de Vienne' i 'Decana N. Krier'. Drzewo rośnie średnio silnie do silnie, dobrze się rozgałęzia i przy prawidłowym cięciu tworzy mocną, plenną koronę. Ostateczna wielkość drzewa zależy przede wszystkim od zastosowanej podkładki i wybranej formy prowadzenia. W kwietniu i na początku maja wydaje białe kwiaty zebrane w baldachogrona, które są miododajne i wspierają owady zapylające w sadzie. Odmiana nie jest samopylna, dlatego dla pewnego zawiązywania owoców zaleca się posadzenie innej gruszy o podobnym okresie kwitnienia, na przykład 'Conference', 'Concorde', 'Packham Triumph', 'Bonkreta Williamsa' lub 'Bera Bosca'. Owoce są duże do bardzo dużych, często wyjątkowo okazałe, regularnie gruszkowate do szeroko stożkowatych. Skórka jest zielona, w miarę dojrzewania zielonożółta do żółtej, niekiedy z delikatnym ordzawieniem. Miąższ jest biały do kremowego, bardzo soczysty, słodki, przyjemnie aromatyczny, a po przeleżeniu delikatniejszy. Zbiór, zależnie od stanowiska, przypada od końca września do października, a dojrzałość konsumpcyjną owoce osiągają po krótkim przechowaniu. Nadają się do bezpośredniego spożycia, do sałatek owocowych, deserów, ciast, kompotów oraz do suszenia. Zawierają błonnik, potas, witaminę C i naturalne polifenole, które są typowym składnikiem urozmaiconej diety owocowej.

Uprawa: Wybiera się stanowiska słoneczne i ciepłe, osłonięte od wiatru, najlepiej o wystawie południowej lub południowo-zachodniej. Grusze wymagają gleb głębokich, próchnicznych, średnio ciężkich do gliniastych, dobrze przepuszczalnych i zasobnych w składniki pokarmowe, przy czym optymalny jest odczyn lekko kwaśny do obojętnego. Nie znoszą gleb stale podmokłych, wysokiego poziomu wód gruntowych ani skrajnie lekkich i suchych podłoży bez materii organicznej. Przy sadzeniu większej liczby drzew rozstawa wynosi zwykle około 4–5 metrów, w zależności od podkładki i siły wzrostu odmiany. Podlewanie jest niezbędne zwłaszcza w pierwszych latach po posadzeniu oraz w okresach suszy, kiedy trzeba zapewnić równomierną wilgotność gleby bez jej przelania. Nawożenie przeprowadza się przede wszystkim wiosną przed rozpoczęciem wegetacji, a następnie po kwitnieniu, najlepiej zrównoważonymi nawozami mineralnymi lub dobrym kompostem, przy czym nadmiar azotu może prowadzić do bujnego wzrostu kosztem owocowania. Cięcie grusz ma na celu utrzymanie przewiewnej, prześwietlonej korony i regularnego owocowania, a główne cięcie formujące i utrzymujące wykonuje się w okresie spoczynku od jesieni do wiosny.

Więcej na:  Instrukcja uprawy grusz

Autor: Jana | Rewizja: 05.07. 2026