Grusza 'Nojabrskaja' Pyrus communis 'Nojabrskaja'

Opis szczegółowy produktu

Grusza 'Nojabrskaja' - zimowa, obcopylna odmiana pochodzenia mołdawskiego, w handlu często oferowana także pod nazwami Xenia, Novembra lub Oksana. Powstała w 1962 roku w Kiszyniowie ze skrzyżowania odmian 'Triumph de Vienne' i 'Decana N. Krier'. Drzewo rośnie średnio silnie do silnie, dobrze się rozgałęzia i przy właściwym cięciu tworzy mocną, plenną koronę. Ostateczna wielkość drzewa zależy przede wszystkim od zastosowanej podkładki i wybranej formy prowadzenia. Od kwietnia do początku maja wydaje białe kwiaty zebrane w podbaldachy, które są miododajne i wspierają owady zapylające w sadzie. Odmiana nie jest samopylna, dlatego dla pewnego zawiązywania owoców zaleca się posadzenie w pobliżu innej gruszy o podobnym okresie kwitnienia, na przykład 'Conference', 'Concorde', 'Packham Triumph', 'Williamsa' lub 'Bonkrety Bosca'. Owoce są duże do bardzo dużych, często wyjątkowo okazałe, regularnie gruszkowate do szerokostożkowatych. Skórka jest zielona, w miarę dojrzewania zielonożółta do żółtej, niekiedy z delikatnym ordzawieniem. Miąższ jest biały do kremowego, bardzo soczysty, słodki, przyjemnie aromatyczny i po przeleżeniu delikatniejszy. Zbiór, w zależności od stanowiska, przypada od końca września do października, a dojrzałość konsumpcyjną owoce osiągają po krótkim przechowaniu. Nadają się do bezpośredniego spożycia, do sałatek owocowych, deserów, ciast, kompotów oraz do suszenia. Zawierają błonnik, potas, witaminę C i naturalne polifenole, które są zwykłym składnikiem urozmaiconej diety owocowej.

Uprawa: Wybiera się stanowiska słoneczne i ciepłe, osłonięte od wiatru, najlepiej o wystawie południowej lub południowo-zachodniej. Grusze wymagają gleb głębokich, próchnicznych, średnio ciężkich do gliniastych, przepuszczalnych i zasobnych w składniki pokarmowe, optymalnie o odczynie lekko kwaśnym do obojętnego. Nie znoszą gleb stale podmokłych, wysokiego poziomu wód gruntowych ani skrajnie lekkich i suchych podłoży pozbawionych materii organicznej. Przy sadzeniu większej liczby drzew rozstawa wynosi zwykle około 4 do 5 metrów, w zależności od podkładki i siły wzrostu odmiany. Podlewanie jest niezbędne zwłaszcza w pierwszych latach po posadzeniu oraz w okresach suszy, gdy należy zapewnić równomierną wilgotność gleby bez jej przelania. Nawożenie wykonuje się przede wszystkim wiosną przed rozpoczęciem wegetacji, a następnie po przekwitnieniu, najlepiej zrównoważonymi nawozami mineralnymi lub dobrej jakości kompostem, przy czym nadmiar azotu może prowadzić do bujnego wzrostu kosztem owocowania. Cięcie grusz ma na celu utrzymanie przewiewnej, dobrze doświetlonej korony i regularnego owocowania, a główne cięcie formujące i prześwietlające wykonuje się w okresie spoczynku wegetacyjnego od jesieni do wiosny.

Więcej na:  Instrukcja uprawy grusz

Autor: Jana | Rewizja: 05.07. 2026