Grusza 'Salisbury' Pyrus communis 'Salisbury'

Opis szczegółowy produktu

Grusza 'Salisbury' - odmiana należy do starych jesiennych grusz środkowej Europy. Pochodzi z Belgii i jest podawana jako siewka znaleziona około roku 1800, w literaturze pojawia się również pod nazwami ‘Fondante de Charneux’ lub po niemiecku ‘Köstliche von Charneux’. Drzewo rośnie początkowo bujniej, później średnio bujnie, i tworzy dużą, węższą do stożkowatej koronę z regularnym obrostem owoconośnym. W kwietniu i maju kwitnie białymi kwiatami w baldachach i dostarcza pyłku oraz nektaru zapylaczom. Owoce są średnie do większych, często gruszkowate do stożkowatych, z zielonożółtą skórką, która przy dojrzewaniu żółknie i bywa częściowo pokryta delikatną brązową rdzawą plamistością i cętkowaniem. Miąższ jest biały do jasnożółtego, bardzo soczysty, po dojrzeniu miększy i delikatnie maślany. Smak jest słodko-kwaśny z nutą korzenną i niską kwasowością. W kuchni sprawdzi się głównie jako gruszka deserowa, dobrze nadaje się również do kompotów, suszenia i deserów owocowych. Owoce naturalnie zawierają błonnik, pektyny i minerały, w tym potas, dlatego wpisują się w dietę jako owoce o przyjemnym uczuciu sytości. W przypadku dobrze dojrzałych owoców zaleca się zbiór nieco twardszych gruszek i ich powolne dojrzewanie, podczas którego rozwija się aromat i bardziej maślana tekstura.

Uprawa: Wybieramy słoneczne i ciepłe stanowiska, osłonięte od wiatru i najlepiej zorientowane na stronę południową lub południowo-zachodnią. Wymagają głębokich, próchniczych, średnio ciężkich do gliniastych gleb o dobrej przepuszczalności i wystarczającej ilości składników odżywczych, przy czym optymalne jest lekko kwaśne do neutralnego pH gleby. Nie tolerują stale podmokłych gleb, wysokiego poziomu wód gruntowych ani ekstremalnie lekkich i suchych podłoży bez materii organicznej. Przy sadzeniu wielu drzew odstępy zazwyczaj mieszczą się w przedziale około 4 do 5 metrów, w zależności od zastosowanej podkładki i siły wzrostu odmiany. Podlewanie jest niezbędne zwłaszcza w pierwszych latach po posadzeniu oraz w okresach suszy, kiedy należy zapewnić równomierną wilgotność gleby bez przelania. Nawożenie odbywa się głównie wiosną przed rozpoczęciem wegetacji, a następnie po kwitnieniu, najlepiej w formie zbilansowanych nawozów mineralnych lub wysokiej jakości kompostu, przy czym nadmiar azotu może prowadzić do bujnego wzrostu kosztem plonowania. Cięcie grusz ma na celu utrzymanie przewiewnej, nasłonecznionej korony i regularnego owocowania, przy czym główne cięcie formujące i pielęgnacyjne wykonuje się w okresie wegetacji od wiosny do jesieni.

Więcej na: Instrukcja uprawy grusz

Autor: Nikol | Rewizja: 2.3.2026