Grusza 'Schweizer Hose' Pyrus communis 'Schweizer Hose'

Opis szczegółowy produktu

Grusza 'Schweizer Hose' - historyczna szwajcarska odmiana jesienna, znana z wyraźnie paskowanych owoców. Nazwa nawiązuje do pasków na spodniach Gwardii Szwajcarskiej. Należy do starych odmian europejskich przeznaczonych do ogrodów, sadów i nasadzeń kolekcyjnych, gdzie oprócz plonu wnosi silny akcent historyczny i dekoracyjny. Drzewo rośnie, zależnie od podkładki, średnio silnie do silnie, na siewce tworzy wyższe drzewo, na słabszej podkładce pozostaje mniejsze. Korona bywa bardziej wzniesiona do rozłożystej, z odpowiednią ilością pędów owoconośnych przy regularnym prześwietlaniu. Białe kwiaty pojawiają się wiosną i wabią owady zapylające. Owoce są średniej wielkości do dużych, gruszkowate, z niezwykłym podłużnym rysunkiem w zielonych, żółtych i czerwonawych tonach. Każdy owiec stanowi wyrazistą ciekawostkę. Miąższ jest biały, maślisty, soczysty, słodki do słodko-winnego i delikatnie aromatyczny. Zbiór trwa od połowy września do początku października. W dobrej piwnicy owoce mogą przetrwać do zimy, niekiedy nawet do stycznia, a stopniowe dojrzewanie uszlachetnia konsystencję miąższu. Nadają się do bezpośredniego spożycia, do deserów, kompotów, potraw pieczonych, soków, a także jako dekoracyjne owoce na stół. Odmiana jest obcopylna, odpowiednimi zapylaczami są na przykład 'Williamsova', 'Konference' lub 'Clappova'.

Uprawa: Wybiera się stanowiska słoneczne i ciepłe, osłonięte od wiatru, najlepiej o wystawie południowej lub południowo-zachodniej. Grusze wymagają głębokich, próchnicznych, średnio ciężkich do gliniastych gleb o dobrej przepuszczalności i wystarczającej zasobności w składniki pokarmowe, optymalny jest odczyn lekko kwaśny do obojętnego. Nie znoszą gleb stale podmokłych, wysokiego poziomu wód gruntowych ani skrajnie lekkich i suchych podłoży bez materii organicznej. Przy sadzeniu większej liczby drzew rozstawa wynosi zwykle około 4 do 5 metrów, zależnie od zastosowanej podkładki i siły wzrostu odmiany. Podlewanie jest niezbędne zwłaszcza w pierwszych latach po posadzeniu i w okresach suszy, gdy należy zapewnić równomierną wilgotność gleby bez jej przelania. Nawożenie przeprowadza się przede wszystkim wiosną przed rozpoczęciem wegetacji, a następnie po przekwitnieniu, najlepiej zrównoważonymi nawozami mineralnymi lub dobrym kompostem, przy czym nadmiar azotu może prowadzić do bujnego wzrostu kosztem owocowania. Cięcie grusz ma na celu utrzymanie przewiewnej, prześwietlonej korony i regularnego owocowania, a główne cięcie formujące i odmładzające wykonuje się w okresie spoczynku wegetacyjnego od jesieni do wiosny.

Więcej na: Instrukcja uprawy grusz

Autor: Kristýna | Rewizja: 01.07. 2026