Grusza azjatycka 'Tsu-Li' Pyrus pyrifolia 'Tsu-Li'

Opis szczegółowy produktu

Grusza azjatycka 'Tsu-Li' - obcopylna jesienna odmiana, która pochodzi z Chin i należy do tradycyjnych grusz azjatyckich, różniących się od klasycznych nashi często nieco bardziej wydłużonym kształtem. Charakteryzuje się silnym wzrostem, a w wieku dojrzałym tworzy mocną, wzniesioną i szeroko rozłożystą koronę, która wymaga regularnego cięcia formującego i prześwietlającego. Liście są zdrowe, średniej wielkości, owalne, soczyście zielone, o delikatnie piłkowanym brzegu i przez cały sezon wegetacyjny niezawodnie okrywają pędy. Wiosną roślina obsypuje się licznymi pachnącymi, białymi kwiatami, które niezawodnie przyciągają pszczoły i inne owady zapylające. Jako odmiana średnio późna owocuje od końca września do października, kiedy zbiera się większe owoce o kształcie lekko gruszkowatym do baryłkowatego i żółtozielonej skórce. Miąższ jest bardzo kruchy, wyjątkowo soczysty i wyróżnia się charakterystycznym, bardzo orzeźwiającym, słodkim smakiem z lekkim owocowym aromatem. Przy właściwym przechowywaniu owoce zachowują dobrą jakość przez kilka tygodni. Ciekawostką tej odmiany jest jej chińskie pochodzenie oraz nietypowy kształt owocu, przypominający mieszańca klasycznej gruszy europejskiej i azjatyckiej. W ogrodach i sadach sprawdzi się do bezpośredniego spożycia, do misek z owocami lub jako oryginalny soliter.

Uprawa: Wybiera się stanowiska słoneczne, osłonięte od wysuszających wiatrów. Odpowiednia jest gleba głębsza, próchniczna i dobrze przepuszczalna, o pH około 6,0–7,5. Na cięższych glebach gliniastych poprawia się drenaż, dodając żwir i materię organiczną, a w przypadku młodych drzewek ważne jest równomierne podlewanie, zwłaszcza od czerwca do sierpnia. Cięcie wykonuje się podobnie jak u innych grusz, a jego celem jest przewiewna korona i prześwietlenie pędów owoconośnych, wskazane jest także letnie skracanie silniej rosnących pędów. Nawożenie jest umiarkowane, wiosną stosuje się kompost lub zrównoważony nawóz do drzew owocowych, a w okresie suszy pomaga ściółkowanie. Sadzenie przeprowadza się wiosną od marca do maja lub jesienią od września do listopada. W wieku dojrzałym drzewo osiąga zwykle 4–6 m wysokości i podobną szerokość, zależnie od podkładki i cięcia. Mrozoodporność dojrzałych roślin określa się w praktyce na około −27 °C, kwiaty mogą być wrażliwe na późne przymrozki wiosenne. Spośród chorób obserwuje się przede wszystkim zarazę ogniową i parch, a terminowe prześwietlanie korony zmniejsza presję infekcji. Zalecany rozstaw w ogrodzie wynosi 3,5–4,5 m. Uprawa w pojemniku jest możliwa przy wyborze słabiej rosnącej podkładki i pojemności co najmniej 40–60 l, ważny jest odpływ wody oraz zimowa ochrona bryły korzeniowej przed przemarznięciem. Zapylanie zapewniają pszczoły i trzmiele, dlatego warto zadbać o kwitnące rośliny w otoczeniu drzewa.

Więcej na: Instrukcja uprawy grusz

Autor: Kamila | Rewizja: 6. 8. 2026