Instrukcja uprawy funkii (hosty)

Hosta, po polsku funkia. Cieniolubna bylina, którą można sadzić pojedynczo, w grupach z innymi odmianami lub jako podszyt pod wyższymi krzewami. Można ją również uprawiać w pojemnikach. Jej dekoracyjne liście są często wykorzystywane w florystyce.


 

Sadzenie i podłoże:

Funkie wymagają świeżych, próchniczych i dobrze przepuszczalnych gleb. Jeśli posiadają Państwo glebę piaszczystą lub gliniastą, roślina również powinna sobie z nią poradzić. W każdym przypadku przed sadzeniem warto wzbogacić podłoże dobrej jakości obornikiem i je spulchnić. Rośliny nie są wrażliwe na odczyn pH gleby. Stanowisko powinno być raczej cieniste, niemniej jednak niektóre odmiany do zakwitnięcia potrzebują przynajmniej krótkotrwałego porannego słońca lub światła rozproszonego przez okoliczne rośliny. Mocne południowe słońce nie służy funkiom – liście ulegają deformacji i stopniowo obumierają.

 

Podlewanie:

Obfitsze podlewanie zapewniamy roślinom w pierwszych tygodniach po posadzeniu. Jeśli sadzimy funkcję w pojemniku, musimy liczyć się z większym zapotrzebowaniem na wodę. Funkie mają tendencję do zatrzymywania wilgoci z otoczenia, dlatego świetnie nadają się do sadzenia w pobliżu zbiorników wodnych lub w ogrodach o charakterze leśnym.

 

Nawożenie:

Mimo że funkie są bylinami kwitnącymi, nie stosujemy nawozów fosforowych na wsparcie kwitnienia, lecz nawozy do roślin zielonych lub długo działające nawozy organiczne. Głównym celem w uprawie funkii jest uzyskanie pięknych liści. W przypadku uprawy w donicach, nawozimy rośliny w okresie wegetacji co 14 dni.

 

Cięcie i rozmnażanie:

Funkie rozmnaża się poprzez podział kęp wczesną wiosną lub pod koniec września. Idealnym sposobem jest oddzielenie trzech pąków wraz z bryłą korzeniową.

 

Ochrona roślin na zimę:

U funkii zimują jedynie korzenie, z których wiosną wyrastają nowe pędy.

 

Choroby i szkodniki:

Największym wrogiem funkii są ślimaki, które chętnie żerują na ich miękkich i cienkich liściach. W walce z nimi pomocne są powszechnie dostępne moluskocydy.

 

Autor: kolektyw Ekstra Rosliny