Piękne kwiaty, solidny pokrój i odurzający zapach niektórych odmian to znaki rozpoznawcze piwonii. Roślina rośnie w kępach, a jej kwiaty – osadzone wśród dekoracyjnych liści – mogą być pojedyncze, półpełne lub pełne. Do najczęściej uprawianych u nas gatunków należą piwonie chińskie, piwonie drzewiaste oraz piwonie lekarskie. Pąki piwonii doskonale nadają się na kwiat cięty oraz do krótkotrwałych kompozycji florystycznych. Kwitną głównie od kwietnia do czerwca.
Sadzenie i podłoże:
Przygotowujemy dołek o wymiarach 50x50x50 cm. Jeśli dysponujemy glebą ciężką i nieprzepuszczalną, nie zapominamy o drenażu z warstwy żwiru. Do dolnej części dołka dodajemy ziemię wymieszaną z kompostem lub nawozem i przykrywamy ją kolejną warstwą czystej ziemi tak, aby korzenie rośliny nie miały bezpośredniego kontaktu z nawozem. Piwonie sadzimy zawsze tak, aby oczka mogły swobodnie „oddychać” – zbyt głębokie posadzenie może doprowadzić do obumarcia rośliny. Idealnym podłożem dla piwonii jest gleba wapienna, dobrze przepuszczalna i bogata w składniki odżywcze. Wybieramy stanowisko słoneczne lub półcieniste; w miejscach zbyt ciemnych rośliny słabo kwitną. Piwonie nie lubią częstego przesadzania i na jednym stanowisku mogą rosnąć nawet 15 lat.
Podlewanie:
Zwiększoną uwagę podlewaniu poświęcamy oczywiście tuż po posadzeniu oraz w przypadku młodych roślin. Starsze, dobrze ukorzenione piwonie dość dobrze znoszą suszę.
Nawożenie:
Nawozimy pod koniec lata nawozami fosforowymi i potasowymi. W przypadku uprawy piwonii drzewiastych stosujemy wyłącznie nawozy mineralne z zawartością fosforu.
Rozmnażanie:
Piwonie rozmnażamy poprzez podział kęp pod koniec lata lub na początku wiosny.
Ochrona roślin na zimę:
Większość piwonii jest w pełni mrozoodporna. Młode piwonie drzewiaste warto jednak zabezpieczyć na zimę, usypując u nasady rośliny około 10-centymetrowy kopczyk z ziemi. Wskazana jest również ochrona przed późnymi wiosennymi przymrozkami poprzez okrycie roślin włókniną.
Autor: kolektyw Ekstra Rosliny