Jabłoń 'Astrachańskie Czerwone' Malus domestica 'Red Astrakhan'

Opis szczegółowy produktu

Jabłoń 'Astrachańskie Czerwone' - historyczna odmiana z Powołża, znana już w XVIII wieku, o pierwotnej nazwie 'Astrachanskoje krasnoje'. Odmianę można polecić także do trudnych warunków, jest bardzo plastyczna i nie wymaga wiele pielęgnacji. Ciekawostką jest jej dawne rozpowszechnienie w całej Europie oraz przydatność do ekstensywnych metod uprawy. Średniej wielkości, kuliste owoce są zawsze w większej części pokryte ciemniejszym karminowym rumieńcem, policzek ma barwę aż czerwonobrązową, a cały owoc pokrywa silny, niebieskawy nalot woskowy. Biały miąższ bywa pod skórką różowawy, jest kruchy i soczysty, o słodko-kwaskowatym smaku. 'Astrachańskie Czerwone' uważa się dziś raczej za strażnika historii sadownictwa, odmianę kolekcjonerską, nadającą się do uprawy bez przerzedzania zawiązków. Dzięki mrozoodporności i plastyczności wciąż znajduje zastosowanie na terenach o marginalnych warunkach uprawy.

Uprawa: Wybiera się stanowiska słoneczne i ciepłe, najlepiej o ekspozycji południowej. Jabłonie wymagają gleb głębokich, średnio ciężkich do gliniastych, z odpowiednią ilością próchnicy, dobrze przepuszczalnych i zdolnych do zatrzymywania wilgoci, przy czym idealny jest odczyn lekko kwaśny do obojętnego. Wykopuje się dół o wymiarach ok. 1 m x 60 cm, w przypadku ciężkich gleb ilastych 80x80x100. Nieodpowiednie są gleby stale podmokłe, zbite lub wyraźnie piaszczyste, pozbawione materii organicznej. Przy sadzeniu większej liczby drzew odstępy dobiera się według siły wzrostu podkładki, zwykle w przedziale około 3 do 5 metrów między poszczególnymi jabłoniami. Podlewanie jest ważne zwłaszcza w pierwszych latach po posadzeniu i w okresach suszy. Nawożenie wykonuje się przede wszystkim wiosną przed ruszeniem wegetacji, a następnie po przekwitnieniu, stosując zrównoważone nawozy zawierające azot, fosfor i potas lub dobrej jakości kompost, przy czym nadmierne dawki azotu nie są pożądane. Cięcie jabłoni ma zasadnicze znaczenie dla wytworzenia zdrowej korony i utrzymania regularnego owocowania. Główne cięcie zimowe wykonuje się od stycznia do kwietnia. U młodych drzewek służy ono przede wszystkim do założenia i formowania korony, u starszych drzew do jej prześwietlenia, utrzymania kondycji i stopniowego odmładzania. Latem w razie potrzeby można skracać lub uszczykiwać nowe przyrosty i usuwać zbędne pędy. Przy sadzeniu wiosennym podstawowe cięcie po posadzeniu wykonuje się od razu, przy sadzeniu jesiennym dopiero następnej wiosny. 

Więcej na:  Instrukcja uprawy jabłoni

Autor: Kamila | Rewizja: 4. 8. 2026