Jabłoń 'Berzininku ananasas' - pojemnik Malus domestica 'Berzininku ananasas'

Opis szczegółowy produktu

Jabłoń 'Berzininku ananasas' - stara litewska odmiana regionalna, znana także jako Reneta Hrebnickiego. Jako przypadkową siewkę odnalazł ją w 1886 roku w majątku Beržininkai koło Dūkštas pomolog i hodowca Adam Hrebnicki, który później ją rozmnażał, a w 1916 roku opisał. Drzewo tworzy kulisty do płasko-kulistego pokrój i ma skłonność do silniejszego wzrostu, dlatego w ogrodach często uprawia się je na słabo rosnących podkładkach. Owoce są duże do bardzo dużych, kulisto-stożkowate, delikatnie żebrowane, o grubszej skórce. Barwa zasadnicza jest zielonożółta do białawożółtej, w miarę dojrzewania przechodzi w złotożółtą, a po nasłonecznionej stronie może pojawić się słaby pomarańczowy do ceglastego rumieniec. Miąższ jest jasnożółty, dość jędrny i soczysty, o smaku słodko-kwaśnym z lekko pikantną nutą i delikatnym „ananasowym” aromacie. Odmiana sprawdza się przede wszystkim jako jabłko deserowe na wczesną jesień, a dzięki jędrności nadaje się także do pieczenia, suszenia i na soki. Owoce zbiera się od końca sierpnia do początku września, w chłodnym miejscu zwykle przechowują się do listopada lub grudnia. Jabłka naturalnie zawierają błonnik i pektyny, a także witaminę C i polifenole, dlatego uzupełniają jadłospis w okresie, gdy zbiera się mniej innych owoców. Odmiana wykazuje dobrą odporność na parcha, dzięki czemu nadaje się także tam, gdzie preferuje się oszczędniejszą ochronę.

Uprawa:  Wybiera się stanowiska słoneczne i ciepłe, najlepiej o wystawie południowej. Jabłonie wymagają głębokich, średnio ciężkich do gliniastych gleb z odpowiednią ilością próchnicy, dobrze przepuszczalnych i zdolnych do zatrzymywania wilgoci, przy czym idealny jest odczyn lekko kwaśny do obojętnego. Wykopuje się dół o wymiarach ok. 1 m x 60 cm, w przypadku ciężkich gleb gliniastych 80x80x100. Nieodpowiednie są gleby stale podmokłe, zbite lub wyraźnie piaszczyste bez materii organicznej. Przy uprawie większej liczby drzew rozstawę dobiera się w zależności od siły wzrostu podkładki, zwykle w przedziale około 3 do 5 metrów między poszczególnymi jabłoniami. Podlewanie jest ważne zwłaszcza w pierwszych latach po posadzeniu i w okresach suszy. Nawożenie przeprowadza się przede wszystkim wiosną przed ruszeniem wegetacji, a następnie po kwitnieniu, stosując zrównoważone nawozy zawierające azot, fosfor i potas lub dobrej jakości kompost, przy czym nadmierne dawki azotu nie są wskazane. Cięcie jabłoni ma zasadnicze znaczenie dla utrzymania regularnego owocowania i zdrowego kształtu korony, a główne cięcie formujące i utrzymujące wykonuje się w okresie spoczynku wegetacyjnego, od jesieni do wiosny.

 Autor: Kristýna | Rewizja: 26.02. 2026

Więcej na:  Instrukcja uprawy jabłoni