Jabłoń 'Bláhův koženáč' Malus domestica 'Bláhův koženáč'

Opis szczegółowy produktu

Jabłoń 'Bláhův koženáč' - tradycyjna czeska zimowa odmiana jabłoni, znana z wyjątkowej trwałości w przechowywaniu, jędrnych, aromatycznych owoców i wysokiej odporności na niekorzystne warunki. Należy do starych odmian regionalnych, które przez dziesięciolecia ceniono zwłaszcza w sadach ekstensywnych i wiejskich ogrodach za długowieczność, regularne plonowanie i niewymagającą uprawę. Rośnie jako drzewo średnio silnie do silnie rosnące, tworzące szeroką, kulistą do rozłożystej koronę o mocnych konarach przewodnich. W zależności od zastosowanej podkładki osiąga około 4 do 6 m wysokości i 3 do 5 m szerokości. Owocowanie rozpoczyna później niż odmiany nowoczesne, potem jednak jest regularne i bardzo niezawodne. Kwitnie w okresie średnio wczesnym, zwykle na przełomie kwietnia i maja. Kwiaty są białe, z delikatnie różowawymi pąkami, średniej wielkości i chętnie odwiedzane przez pszczoły. Owoce są średniej wielkości do dużych, kuliste do lekko spłaszczonych. Skórka jest zielonożółta do żółtej, często z delikatnym brązowawym ordzawieniem, które nadaje jej charakterystyczny „skórzany” wygląd i od którego odmiana wzięła swoją nazwę. Po stronie nasłonecznionej może pojawić się delikatny pomarańczowoczerwony rumieniec. Miąższ jest żółtawobiały, jędrny, drobnoziarnisty, soczysty i aromatyczny. Smak jest zrównoważony, słodko-winny, z delikatnym korzennym aromatem, który podczas przechowywania jeszcze się poprawia. Owoce nadają się zarówno do bezpośredniego spożycia, jak i do przetwórstwa. Zbiór przypada na październik, dojrzałość konsumpcyjną owoce osiągają w listopadzie, a przy właściwym przechowywaniu wytrzymują do marca lub kwietnia bez wyraźnej utraty jakości. Owoce nadają się do bezpośredniego spożycia, ale także na soki, do suszenia, pieczenia, na kompoty i tradycyjne desery jabłkowe.

Uprawa: Wybiera się stanowiska słoneczne i ciepłe, najlepiej o wystawie południowej. Drzewa wymagają gleb głębokich, średnio ciężkich do gliniastych, zasobnych w próchnicę, dobrze przepuszczalnych i zatrzymujących wilgoć, przy czym idealny jest odczyn lekko kwaśny do obojętnego. Wykopuje się dół o wymiarach ok. 1 m x 60 cm, w przypadku ciężkich gleb ilastych 80x80x100. Nieodpowiednie są gleby stale podmokłe, zbite lub wyraźnie piaszczyste, bez materii organicznej. Przy uprawie większej liczby drzew rozstawę dobiera się według siły wzrostu podkładki, zwykle w zakresie około 3 do 5 metrów między poszczególnymi jabłoniami. Podlewanie jest ważne zwłaszcza w pierwszych latach po posadzeniu i w okresach suszy. Nawożenie przeprowadza się przede wszystkim wiosną przed ruszeniem wegetacji, a następnie po przekwitnieniu, stosując zrównoważone nawozy zawierające azot, fosfor i potas lub dobry kompost, przy czym nadmierne dawki azotu nie są wskazane. Cięcie jabłoni ma kluczowe znaczenie dla uformowania zdrowej korony i utrzymania regularnego owocowania. Główne cięcie zimowe wykonuje się od stycznia do kwietnia. U młodych drzewek służy ono przede wszystkim do założenia i formowania korony, u starszych drzew do jej prześwietlenia, utrzymania kondycji i stopniowego odmładzania. Latem w razie potrzeby można skracać lub uszczykiwać nowe przyrosty i usuwać zbędne pędy. Przy sadzeniu wiosennym podstawowe cięcie po posadzeniu wykonuje się od razu, przy sadzeniu jesiennym dopiero następnej wiosny. 

Więcej na: Instrukcja uprawy jabłoni

Autor: Lucie | Rewizja: 15.1. 2026