Jabłoń 'Grafsztynek Czerwony' Malus domestica

Opis szczegółowy produktu

Jabłoń 'Grafsztynek Czerwony' - mutacja pąkowa odmiany Gravenstein, znanej w północnej Europie od stuleci. Czerwoną formę uprawia się ze względu na intensywniejsze wybarwienie, przy zachowaniu typowego zapachu grafsztynka. Drzewo rośnie silnie, ma szeroko rozłożysty pokrój i w pełni owocowania prezentuje się w sadzie jak prawdziwy soliter. Owoce są duże, o zmiennym kształcie, często grubo żebrowane i lekko niesymetryczne. Kwitnienie przypada zwykle na kwiecień i maj, kwiaty są białoróżowe i chętnie odwiedzane przez pszczoły. Barwa zasadnicza jest żółtozielona do żółtej, a na stronie nasłonecznionej rozlewa się karminowy do purpurowego rumieniec. Miąższ jest białawy do kremowego, delikatny, kruchy i bardzo soczysty, o słodko-kwaśnym smaku i korzennym, intensywnie wonnym aromacie. Dzięki soczystości i zapachowi odmiana jest ceniona do tłoczenia soku oraz w kuchni, gdzie sprawdza się w przecierach i wypiekach. Owoce naturalnie zawierają błonnik i pektyny, witaminę C oraz polifenole, co jest zaletą przy domowym przetwórstwie. Jabłka zbiera się od początku do połowy września, przechowują się do końca października, a w chłodni jeszcze dłużej. 'Grafsztynek Czerwony' wykazuje średnią odporność na choroby, a dzięki umiarkowanej plenności nie wymaga przerzedzania zawiązków.

Uprawa: Wybiera się stanowiska słoneczne i ciepłe, najlepiej o wystawie południowej. Jabłonie wymagają gleb głębokich, średnio ciężkich do gliniastych, zasobnych w próchnicę, przepuszczalnych i dobrze zatrzymujących wilgoć, przy czym idealny jest odczyn lekko kwaśny do obojętnego. Wykopuje się dół o wymiarach ok. 1 m x 60 cm, a w przypadku ciężkich gleb ilastych 80x80x100. Nieodpowiednie są gleby stale podmokłe, zbite lub wyraźnie piaszczyste, ubogie w materię organiczną. Przy sadzeniu większej liczby drzew rozstawę dobiera się do siły wzrostu podkładki, zwykle w zakresie około 3 do 5 metrów między poszczególnymi jabłoniami. Podlewanie jest ważne zwłaszcza w pierwszych latach po posadzeniu i w okresach suszy. Nawożenie przeprowadza się przede wszystkim wiosną przed ruszeniem wegetacji, a następnie po przekwitnięciu, stosując zrównoważone nawozy zawierające azot, fosfor i potas lub dobry kompost, przy czym nadmierne dawki azotu są niewskazane. Cięcie jabłoni ma zasadnicze znaczenie dla uformowania zdrowej korony i utrzymania regularnego owocowania. Główne cięcie zimowe wykonuje się od stycznia do kwietnia. U młodych drzewek służy ono przede wszystkim założeniu i formowaniu korony, u starszych drzew jej prześwietleniu, utrzymaniu kondycji i stopniowemu odmładzaniu. Latem w razie potrzeby można skracać lub uszczykiwać nowe przyrosty i usuwać zbędne pędy. Przy sadzeniu wiosennym podstawowe cięcie po posadzeniu wykonuje się od razu, a przy sadzeniu jesiennym dopiero następnej wiosny. 

 Autor: Kristýna | Rewizja: 03.03. 2026

Więcej na: Instrukcja uprawy jabłoni