Jabłoń 'Grafsztynek' Malus domestica 'Gravensteiner'

Opis szczegółowy produktu

Jabłoń 'Grafsztynek' - w wieku dojrzałym tworzy dość potężną, spłaszczono-kulistą i półotwartą koronę. Nie ma skomplikowanych ani szczególnych wymagań co do typowych zabiegów pielęgnacyjnych, jednak do pełnego rozwinięcia swoich zalet wymaga właściwego wyboru stanowiska. Kwitnie w kwietniu i maju, obsypując się delikatnymi, biało-różowymi kwiatami. Owoce są średnie do większych, o nieregularnym kształcie i charakterystycznym, wyraźnym, silnym żebrowaniu. Zielonożółta barwa zasadnicza skórki jest ozdobiona atrakcyjnym karminowoczerwonym rumieńcem w smugi i marmurkowaniem. Żółtobiały miąższ jest bardzo kruchy, dosłownie ocieka sokiem i ma wyborny, korzenny, słodko-winny smak, który czyni go kulinarnym klejnotem wśród starych odmian. Zbiór przypada na wrzesień. Owoce osiągają dojrzałość konsumpcyjną praktycznie od razu po zbiorze i przeznaczone są do bezpośredniego spożycia. Ponieważ jest to typowa odmiana jesienna, po przechowaniu zachowuje jakość przez mniej więcej miesiąc. Najlepiej udaje się w cieplejszych i wilgotniejszych regionach, w chłodnych lub zbyt suchych miejscach jakość owoców może być słabsza. Jako znakomita odmiana deserowa sprawdza się w tradycyjnych i przydomowych ogrodach, a dzięki dużej zawartości aromatycznego soku jest wysoko ceniona do tłoczenia wysokiej jakości moszczów.

Uprawa: Wybiera się słoneczne i ciepłe stanowiska, najlepiej o wystawie południowej. Jabłonie wymagają głębokich, średnio ciężkich do gliniastych gleb, zasobnych w próchnicę, dobrze przepuszczalnych i zdolnych do zatrzymywania wilgoci, przy czym optymalny jest odczyn lekko kwaśny do obojętnego. Wykopuje się dół o wymiarach ok. 1 m × 60 cm, a w przypadku ciężkich gleb gliniastych 80 × 80 × 100 cm. Nieodpowiednie są gleby stale podmokłe, zbite lub wyraźnie piaszczyste, ubogie w materię organiczną. Przy sadzeniu większej liczby drzew rozstawę dobiera się według siły wzrostu podkładki, zwykle w granicach około 3 do 5 metrów między poszczególnymi jabłoniami. Podlewanie jest ważne zwłaszcza w pierwszych latach po posadzeniu i w okresach suszy. Nawożenie przeprowadza się przede wszystkim wiosną przed ruszeniem wegetacji, a następnie po przekwitnięciu, stosując zrównoważone nawozy zawierające azot, fosfor i potas lub dobrej jakości kompost, przy czym nadmierne dawki azotu nie są wskazane. Cięcie jabłoni ma kluczowe znaczenie dla uformowania zdrowej korony i utrzymania regularnego owocowania. Główne cięcie zimowe wykonuje się od stycznia do kwietnia. U młodych drzewek służy ono przede wszystkim do założenia i formowania korony, u starszych drzew do jej prześwietlenia, utrzymania kondycji i stopniowego odmładzania. Latem w razie potrzeby można skracać lub uszczykiwać nowe przyrosty i usuwać zbędne pędy. Przy sadzeniu wiosennym podstawowe cięcie po posadzeniu wykonuje się od razu, przy sadzeniu jesiennym dopiero następnej wiosny.

Więcej na: Instrukcja uprawy jabłoni

Autor: Lucie | Rewizja: 27.8. 2026