Jabłoń 'Ingrid Marie' - pojemnik Malus domestica 'Ingrid Marie'

Opis szczegółowy produktu

Jabłoń 'Ingrid Marie' - pochodzi z Danii, gdzie około 1910 roku K. Madsen odkrył ją jako przypadkową siewkę na wyspie Fionia (Fyn). W europejskich źródłach pomologicznych bywa wymieniana jako odmiana typu Cox, ceniona za aromat i ciemne wybarwienie skórki. Drzewo rośnie silnie i tworzy dość gęstą, szeroko kulistą koronę ze zwisającymi pędami owoconośnymi, dzięki czemu prezentuje się w ogrodzie miękko i naturalnie. Liście są średniej wielkości, ciemnozielone, od spodu omszone. Kwiaty pojawiają się w kwietniu i maju, są białoróżowe i chętnie odwiedzane przez pszczoły. Owoce są średniej wielkości lub większe, spłaszczone kuliste, o jasnym zielonkawożółtym tle i intensywnie czerwonym, smużystym rumieńcu, a wokół zagłębienia szypułkowego często utrzymuje się barwa zasadnicza. Miąższ jest żółtawy, kruchy, delikatny i soczysty, w smaku słodko-winny do lekko korzennego, aromatyczny, nadaje się do bezpośredniego spożycia i na ciasta. Po przekrojeniu słabo brązowieje, dlatego sprawdza się także do suszenia. Zbiór w naszych warunkach klimatycznych przypada zwykle na wrzesień, spożycie najczęściej od października do grudnia, a przy dobrym przechowywaniu owoce wytrzymują do późnej jesieni. Jabłka naturalnie zawierają błonnik, pektyny i witaminę C, a w aromatycznej skórce obecne są także polifenole. Owocuje wcześnie, ale w późniejszych latach ma skłonność do przemiennego owocowania. Owoce dobrze znoszą transport, obicia nie są widoczne, lecz korkowacieją, dzięki czemu owoce nie gniją. 

Uprawa: Wybiera się stanowiska słoneczne i ciepłe, najlepiej o wystawie południowej. Jabłonie wymagają gleb głębokich, średnio ciężkich do gliniastych, z odpowiednią ilością próchnicy, dobrze przepuszczalnych i zdolnych do zatrzymywania wilgoci, przy czym idealny jest odczyn lekko kwaśny do obojętnego. Wykopuje się dół o wymiarach ok. 1 m x 60 cm, a w przypadku ciężkich gleb gliniastych 80x80x100. Nieodpowiednie są gleby stale podmokłe, zbite lub wyraźnie piaszczyste bez materii organicznej. Przy sadzeniu większej liczby drzew rozstawę dobiera się w zależności od siły wzrostu podkładki, zwykle w zakresie około 3–5 metrów między poszczególnymi jabłoniami. Podlewanie jest ważne zwłaszcza w pierwszych latach po posadzeniu i w okresach suszy. Nawożenie przeprowadza się przede wszystkim wiosną przed ruszeniem wegetacji, a następnie po przekwitnieniu, stosując zrównoważone nawozy zawierające azot, fosfor i potas lub dobrej jakości kompost, przy czym nadmierne dawki azotu nie są wskazane. Cięcie jabłoni ma kluczowe znaczenie dla utrzymania regularnego owocowania i zdrowego kształtu korony, a główne cięcie formujące i prześwietlające wykonuje się w okresie spoczynku wegetacyjnego, od jesieni do wiosny.

 Autor: Kristýna | Rewizja: 04.03. 2026

Więcej na:  Instrukcja uprawy jabłoni