Jabłoń 'Libovické zlaté' Malus domestica 'Libovické zlaté'

Opis szczegółowy produktu

Jabłoń 'Libovické zlaté' - historyczna regionalna zimowa odmiana jabłoni pochodząca z Czech, z okolic Slaného i Libovic, gdzie powstała jako lokalna siewka ceniona za znakomite walory smakowe i długą trwałość owoców. To zrzucające liście drzewo liściaste z rodziny różowatych odznacza się zrównoważonym tempem wzrostu, a w pełnej dojrzałości tworzy zwartą, szeroko kulistą i dobrze prześwietloną koronę. Liście są skrętoległe, szeroko jajowate do eliptycznych, drobno piłkowane na brzegach, matowo ciemnozielone, a przed jesiennym opadaniem przebarwiają się na jaskrawożółto. W maju drzewo rozkwita dużymi, miseczkowatymi kwiatami w kolorze czystej bieli z różowym nalotem na zewnętrznych brzegach, które intensywnie pachną i przyciągają pszczoły. Owoce są średniej wielkości do dużych, o regularnym kulistym kształcie. Gładka, błyszcząca skórka w czasie zbioru ma jasnożółtozieloną barwę, która podczas przechowywania zmienia się na intensywnie złocistożółtą, czasem z delikatnym pomarańczowym rumieńcem po stronie nasłonecznionej. Żółtawy miąższ jest jędrny, kruchy, bardzo soczysty, o harmonijnym, miodowo słodkim smaku i delikatnym owocowym aromacie. Owoce są bogate w łatwo przyswajalne węglowodany, pektyny, witaminę C i składniki mineralne, zwłaszcza potas, co korzystnie wpływa na cały metabolizm. Zbiór przeprowadza się na początku października, jabłka dobrze trzymają się drzewa i nie opadają. Dojrzałość konsumpcyjną osiągają po przeleżeniu w grudniu, a przy właściwym przechowywaniu w chłodzie zachowują świeżość aż do marca. 'Libovické zlaté' daje piękne owoce deserowe, ale jest ich tak dużo, że przetwarzanie na moszcz, wino i przetwory wręcz się narzuca.

Uprawa: Wybiera się stanowiska słoneczne i ciepłe, najlepiej o wystawie południowej. Jabłonie wymagają głębokich, średnio ciężkich do gliniastych gleb z dużą zawartością próchnicy, dobrze przepuszczalnych i zdolnych do zatrzymywania wilgoci, przy czym idealny jest odczyn lekko kwaśny do obojętnego. Wykopuje się dół o wymiarach ok. 1 m x 60 cm, w przypadku ciężkich gleb ilastych 80x80x100. Nieodpowiednie są gleby stale podmokłe, zbite lub wyraźnie piaszczyste bez materii organicznej. Przy uprawie większej liczby drzew rozstawę dobiera się według siły wzrostu podkładki, zwykle w zakresie około 3 do 5 metrów między poszczególnymi jabłoniami. Podlewanie jest ważne zwłaszcza w pierwszych latach po posadzeniu oraz w okresach suszy. Nawożenie przeprowadza się przede wszystkim wiosną przed ruszeniem wegetacji, a następnie po przekwitnięciu, zrównoważonymi nawozami zawierającymi azot, fosfor i potas lub dobrej jakości kompostem, przy czym nadmierne dawki azotu nie są wskazane. Cięcie jabłoni ma zasadnicze znaczenie dla uformowania zdrowej korony i utrzymania regularnego owocowania. Główne cięcie zimowe wykonuje się od stycznia do kwietnia. U młodych drzewek służy przede wszystkim do założenia i formowania korony, u starszych drzew do jej prześwietlenia, utrzymania kondycji i stopniowego odmładzania. Latem w razie potrzeby można skracać lub uszczykiwać nowe przyrosty i usuwać zbędne pędy. Przy sadzeniu wiosennym podstawowe cięcie po posadzeniu wykonuje się od razu, przy sadzeniu jesiennym dopiero następnej wiosny. 

Autor: Kristýna | Rewizja: 21.05. 2026

Więcej na:  Instrukcja uprawy jabłoni