Jabłoń 'McIntosh' Malus domestica 'McIntosh'

Opis szczegółowy produktu

Jabłoń 'McIntosh' - obcopylna kanadyjska zimowa odmiana, odkryta na początku XIX wieku w prowincji Ontario. Jej nazwa pochodzi od Johna McIntosha, który znalazł pierwotną siewkę na swojej farmie. Odmiana stała się z czasem jedną z najważniejszych jabłoni północnoamerykańskich i została wykorzystana także w hodowli wielu nowszych odmian. Wyróżnia się przede wszystkim soczystymi, aromatycznymi owocami o typowym słodko-winnym smaku. Drzewo rośnie średnio silnie do silnie, w młodości bardziej wzniesione, później tworzy szeroko rozłożystą do zaokrąglonej koronę. Owoce są średniej wielkości do dużych, mniej więcej kuliste do lekko spłaszczonych i dość regularne. Barwa zasadnicza skórki jest zielonożółta, jednak przy dobrym wybarwieniu większą część powierzchni pokrywa intensywnie czerwony do ciemnoczerwonego rumieniec, często uzupełniony delikatnymi smużkami. Miąższ jest biały do kremowobiałego, delikatny, bardzo soczysty i początkowo kruchy. Smak jest słodko-winny do słodko-kwaśnego, wyraźnie aromatyczny, z charakterystycznym zapachem typowym dla tej odmiany. Podczas dłuższego przechowywania miąższ stopniowo mięknie. Owoce nadają się przede wszystkim do bezpośredniego spożycia, ale także na soki, przeciery, do pieczenia i innego przetwórstwa kuchennego. Zbiór przypada zazwyczaj od drugiej połowy września do początku października. Jest to odmiana zimowa, której owoce nadają się do spożycia jesienią i zimą. Przy odpowiednim przechowywaniu wytrzymują zwykle mniej więcej do stycznia–lutego, w warunkach kontrolowanej atmosfery nawet dłużej. Odmiana wyróżnia się bardzo dobrą odpornością na zimowe mrozy i sprawdziła się również w chłodniejszych rejonach uprawy. Jej słabszą stroną jest większa podatność na parcha jabłoni. 

Uprawa: Wybiera się stanowiska słoneczne i ciepłe, najlepiej o wystawie południowej. Jabłonie wymagają gleb głębokich, średnio ciężkich do gliniastych, zasobnych w próchnicę, dobrze przepuszczalnych i zdolnych do zatrzymywania wilgoci, przy czym idealny jest odczyn lekko kwaśny do obojętnego. Wykopuje się dół o wymiarach ok. 1 m x 60 cm, w przypadku ciężkich gleb ilastych 80x80x100. Nieodpowiednie są gleby stale podmokłe, zbite lub wyraźnie piaszczyste bez materii organicznej. Przy uprawie większej liczby drzew rozstawę dobiera się w zależności od siły wzrostu podkładki, zwykle w zakresie około 3 do 5 metrów między poszczególnymi jabłoniami. Podlewanie jest ważne zwłaszcza w pierwszych latach po posadzeniu oraz w okresach suszy. Nawożenie wykonuje się przede wszystkim wiosną przed ruszeniem wegetacji, a następnie po kwitnieniu, stosując zrównoważone nawozy zawierające azot, fosfor i potas lub dobrej jakości kompost, przy czym nadmierne dawki azotu nie są wskazane. Cięcie jabłoni ma zasadnicze znaczenie dla uformowania zdrowej korony i utrzymania regularnego owocowania. Główne cięcie zimowe wykonuje się od stycznia do kwietnia. U młodych drzewek służy przede wszystkim do założenia i formowania korony, u starszych drzew do jej prześwietlenia, utrzymania kondycji i stopniowego odmładzania. Latem w razie potrzeby można skracać lub uszczykiwać nowe pędy oraz usuwać zbędne przyrosty. Przy sadzeniu wiosennym podstawowe cięcie po posadzeniu wykonuje się od razu, przy sadzeniu jesiennym dopiero następnej wiosny.

Więcej na: Instrukcja uprawy jabłoni

Autor: Kamila | Rewizja: 8. 9. 2026