Jabłoń 'McIntosh' Malus domestica 'McIntosh'

Opis szczegółowy produktu

Jabłoń 'McIntosh' - obcopylna kanadyjska odmiana zimowa, odkryta na początku XIX wieku w prowincji Ontario. Została nazwana na cześć Johna McIntosha, który znalazł oryginalną siewkę na swojej farmie. Odmiana ta stała się później jedną z najważniejszych północnoamerykańskich jabłoni i była wykorzystywana również przy hodowli wielu nowszych odmian. Wyróżnia się przede wszystkim soczystymi, aromatycznymi owocami o typowym, słodko-winnym smaku. Drzewo rośnie średnio silnie do silnie, w młodości bardziej pionowo, z czasem tworząc szeroko rozłożoną lub zaokrągloną koronę. Owoce są średnie do dużych, w kształcie zbliżonym do kuli lub lekko spłaszczone i dość regularne. Podstawowy kolor skórki jest zielonożółty, jednak przy dobrym wybarwieniu większość powierzchni pokrywa intensywnie czerwony do ciemnoczerwonego rumieniec, często uzupełniony delikatnym przydymieniem. Miąższ jest biały do kremowobiały, delikatny, bardzo soczysty i początkowo kruchy. Smak jest słodko-winny do słodko-kwaśny, wyraźnie aromatyczny, z charakterystycznym zapachem typowym dla tej odmiany. Przy dłuższym przechowywaniu miąższ stopniowo mięknie. Owoce nadają się przede wszystkim do bezpośredniego spożycia, ale także na moszty, purée, do pieczenia i dalszej obróbki kulinarnej. Zbiory odbywają się zazwyczaj od drugiej połowy września do początku października. Jest to odmiana zimowa, której owoce nadają się do spożycia jesienią i zimą. Przy odpowiednim przechowywaniu zazwyczaj wytrzymują do stycznia lub lutego, a w kontrolowanych warunkach magazynowych nawet dłużej. Odmiana charakteryzuje się bardzo dobrą odpornością na zimowe mrozy i sprawdziła się również w chłodniejszych regionach uprawy. Jej słabszą stroną jest większa podatność na parcha jabłoni.

Uprawa: Wybieramy słoneczne i ciepłe stanowiska, najlepiej zorientowane na południe. Wymagają głębokich, średnio ciężkich do gliniastych gleb z wystarczającą ilością próchnicy, dobrą przepuszczalnością i zdolnością do zatrzymywania wilgoci, przy czym idealna jest słabo kwaśna do neutralnej reakcja gleby. Kopiemy dół o wymiarach około 1m x 60cm, w przypadku ciężkich gleb gliniastych 80x80x100. Nieodpowiednie są gleby trwale podmokłe, zbite lub wyraźnie piaszczyste bez materii organicznej. Przy uprawie większej liczby drzew rozstawy dobiera się w zależności od siły wzrostu podkładki, zazwyczaj w przedziale około 3 do 5 metrów między poszczególnymi jabłoniami. Podlewanie jest ważne zwłaszcza w pierwszych latach po posadzeniu i w okresie suszy. Nawożenie przeprowadza się głównie wiosną przed rozpoczęciem wegetacji, a następnie po kwitnieniu, przy użyciu zbilansowanych nawozów zawierających azot, fosfor i potas lub wysokiej jakości kompostu, przy czym nadmierne dawki azotu nie są pożądane. Przycinanie jabłoni jest kluczowe dla uformowania zdrowej korony i utrzymania regularnego owocowania. Główne cięcie zimowe wykonuje się od stycznia do kwietnia. W przypadku młodych drzewek służy ono przede wszystkim do zakładania i kształtowania korony, a u starszych drzew do jej prześwietlania, utrzymania kondycji i stopniowego odmładzania. Latem, w zależności od potrzeb, można skracać lub uszczykiwać nowe pędy oraz usuwać nadmiar odrostów. Przy sadzeniu wiosennym podstawowe cięcie po posadzeniu wykonuje się od razu, natomiast przy sadzeniu jesiennym dopiero następną wiosną.

Więcej na: Instrukcja uprawy jabłoni

Autor: Kamila | Rewizja: 08.09.2026