Jabłoń 'Ontario' Malus domestica 'Ontario'

Opis szczegółowy produktu

Jabłoń 'Ontario' - została wyhodowana przez Ch. Arnolda Arnolda w 1820 roku przez skrzyżowanie odmian ‘Wagener‘ i ‘Northern Spy‘. Jest to zatem ponad 200-letnia kanadyjska odmiana, która była w przeszłości szeroko rozpowszechniona. Tworzy stożkowate korony i bardzo dobrze znosi głębokie cięcie prześwietlające. Jabłka mają spłaszczony kształt, są duże lub bardzo duże, w kolorze słomkowożółtym z karminową czerwienią po stronie nasłonecznionej. Miąższ jest żółtawy, bardziej miękki, bardzo soczysty, z wysoką zawartością witaminy C, słodko-kwaśny, przyjemnie orzeźwiający. Owocowanie jest bardzo wczesne, obfite, pomimo naprzemiennego występowania wyższych i niższych plonów, jest to odmiana bardzo plenna. Zbiory odbywają się w drugiej połowie października, lepiej później niż wcześniej, dojrzałość konsumpcyjną osiąga w grudniu-styczniu i utrzymuje się do maja. Wykazuje średnią odporność na parch i mączniaka.

Uprawa: Wybieramy słoneczne i ciepłe stanowiska, najlepiej zorientowane na południe. Wymagają głębokich, średnio ciężkich do gliniastych gleb z wystarczającą ilością próchnicy, dobrą przepuszczalnością i zdolnością do zatrzymywania wilgoci, przy czym idealna jest słabo kwaśna do neutralnej reakcja gleby. Kopiemy dół o wymiarach około 1m x 60cm, w przypadku ciężkich gleb gliniastych 80x80x100. Nieodpowiednie są gleby trwale podmokłe, zbite lub wyraźnie piaszczyste bez materii organicznej. Przy uprawie większej liczby drzew rozstawy dobiera się w zależności od siły wzrostu podkładki, zazwyczaj w przedziale około 3 do 5 metrów między poszczególnymi jabłoniami. Podlewanie jest ważne zwłaszcza w pierwszych latach po posadzeniu i w okresie suszy. Nawożenie przeprowadza się głównie wiosną przed rozpoczęciem wegetacji, a następnie po kwitnieniu, przy użyciu zbilansowanych nawozów zawierających azot, fosfor i potas lub wysokiej jakości kompostu, przy czym nadmierne dawki azotu nie są pożądane. Przycinanie jabłoni jest kluczowe dla uformowania zdrowej korony i utrzymania regularnego owocowania. Główne cięcie zimowe wykonuje się od stycznia do kwietnia. W przypadku młodych drzewek służy ono przede wszystkim do zakładania i kształtowania korony, a u starszych drzew do jej prześwietlania, utrzymania kondycji i stopniowego odmładzania. Latem, w zależności od potrzeb, można skracać lub uszczykiwać nowe pędy oraz usuwać nadmiar odrostów. Przy sadzeniu wiosennym podstawowe cięcie po posadzeniu wykonuje się od razu, natomiast przy sadzeniu jesiennym dopiero następną wiosną.

Więcej na: Instrukcja uprawy jabłoni

Autor: Lucie | Rewizja: 9.2. 2026