Jabłoń 'Ontario' Malus domestica 'Ontario'

Opis szczegółowy produktu

Jabłoń 'Ontario' - odmiana wyhodowana przez Ch. Arnolda w 1820 roku ze skrzyżowania odmian 'Wagener' i 'Northern Spy'. Jest to zatem ponad 200-letnia kanadyjska odmiana, która w przeszłości była szeroko rozpowszechniona. Tworzy stożkowate korony i bardzo dobrze znosi głębokie cięcie odmładzające. Jabłka mają spłaszczony kształt, są duże do bardzo dużych, słomkowożółte z karminowym rumieńcem od strony nasłonecznionej. Miąższ jest żółtawy, dość miękki, bardzo soczysty, o wysokiej zawartości witaminy C, słodkawo-kwaskowaty, przyjemnie orzeźwiający. Odmiana wchodzi w owocowanie bardzo wcześnie i plonuje obficie, mimo przemienności wyższych i niższych plonów jest bardzo plenna. Zbiór przeprowadza się w drugiej połowie października, raczej później niż wcześniej, dojrzałość konsumpcyjną owoce osiągają w grudniu–styczniu i można je przechowywać do maja. Wykazuje średnią odporność na parch i mączniak prawdziwy.

Uprawa: Wybiera się stanowiska słoneczne i ciepłe, najlepiej o wystawie południowej. Jabłonie wymagają gleb głębokich, średnio ciężkich do gliniastych, zasobnych w próchnicę, dobrze przepuszczalnych i zatrzymujących wilgoć, przy czym idealny jest odczyn lekko kwaśny do obojętnego. Wykopuje się dół o wymiarach ok. 1 m × 60 cm, w przypadku ciężkich gleb ilastych 80 × 80 × 100 cm. Nieodpowiednie są gleby stale podmokłe, zbite lub wyraźnie piaszczyste, ubogie w materię organiczną. Przy sadzeniu większej liczby drzew rozstawę dobiera się w zależności od siły wzrostu podkładki, zwykle w granicach ok. 3–5 metrów między poszczególnymi jabłoniami. Podlewanie jest ważne zwłaszcza w pierwszych latach po posadzeniu i w okresach suszy. Nawożenie przeprowadza się przede wszystkim wiosną przed ruszeniem wegetacji, a następnie po kwitnieniu, stosując zrównoważone nawozy zawierające azot, fosfor i potas lub dobrej jakości kompost, przy czym nadmierne dawki azotu są niewskazane. Cięcie jabłoni ma kluczowe znaczenie dla uformowania zdrowej korony i utrzymania regularnego owocowania. Główne cięcie zimowe wykonuje się od stycznia do kwietnia. U młodych drzewek służy ono przede wszystkim do założenia i formowania korony, u starszych drzew do jej prześwietlenia, utrzymania kondycji i stopniowego odmładzania. Latem w razie potrzeby można skracać lub uszczykiwać nowe przyrosty i usuwać zbędne pędy. Przy sadzeniu wiosennym podstawowe cięcie po posadzeniu wykonuje się od razu, przy sadzeniu jesiennym dopiero następnej wiosny. 

Więcej na:  Instrukcja uprawy jabłoni

Autor: Lucie | Rewizja: 9.2. 2026