Jabłoń 'Řehtáč soudkovitý' Malus domestica 'Barrel'

Opis szczegółowy produktu

Jabłoń 'Řehtáč soudkovitý' - bardzo stara odmiana środkowoeuropejska, znana co najmniej od XVIII wieku, w krajach niemieckojęzycznych także pod nazwą Prinzenapfel. Na ziemiach czeskich długo uprawiano ją głównie na terenach podgórskich i w chłodniejszych rejonach. Drzewo rośnie średnio silnie do silnie, tworzy wysoką, z czasem rozłożystą koronę i nadaje się na formę półpienną i wysokopienną w tradycyjnych sadach. Kwitnie średnio późno do późno, na biało, a kwiaty odwiedzają pszczoły i inne owady zapylające. Owoce są średniej wielkości do dużych, wyraźnie wydłużone, walcowate do beczułkowatych. Skórka jest jasno- do cytrynowożółtej, po stronie nasłonecznionej z czerwonymi paskami. Żółtawobiały miąższ jest delikatny, soczysty, słodki z lekką kwaskowatością i wyraźnie korzenny, o zapachu przypominającym rozmaryn lub ananasa. W pełnej dojrzałości nasiona w gnieździe nasiennym mogą się uwolnić i przy potrząśnięciu charakterystycznie grzechotać, co dało odmianie jej czeską nazwę. Zbiór przypada na drugą połowę września, dojrzałość konsumpcyjna następuje wkrótce po zbiorze, a najlepszy smak owoce zachowują mniej więcej do listopada lub grudnia. Nadają się do bezpośredniego spożycia, na suszone plasterki, sok, powidła i do innego przetwórstwa. Jabłka w naturalny sposób zawierają błonnik, witaminę C, potas i związki polifenolowe.

Uprawa: Wybiera się stanowiska słoneczne i ciepłe, najlepiej o wystawie południowej. Drzewa wymagają gleb głębokich, średnio zwięzłych do gliniastych, z odpowiednią ilością próchnicy, dobrze przepuszczalnych i zdolnych do zatrzymywania wilgoci, przy czym idealny jest odczyn lekko kwaśny do obojętnego. Wykopuje się dół o wymiarach ok. 1 m x 60 cm, a w przypadku ciężkich gleb ilastych 80x80x100. Nieodpowiednie są gleby stale podmokłe, zbite lub wyraźnie piaszczyste bez materii organicznej. Przy uprawie większej liczby drzew rozstawę dobiera się w zależności od siły wzrostu podkładki, zwykle w przedziale około 3 do 5 metrów między poszczególnymi jabłoniami. Podlewanie jest ważne zwłaszcza w pierwszych latach po posadzeniu i w okresach suszy. Nawożenie przeprowadza się przede wszystkim wiosną przed ruszeniem wegetacji, a następnie po kwitnieniu, stosując zrównoważone nawozy zawierające azot, fosfor i potas lub dobrej jakości kompost, przy czym nadmierne dawki azotu nie są wskazane. Cięcie jabłoni ma zasadnicze znaczenie dla uformowania zdrowej korony i utrzymania regularnego owocowania. Główne cięcie zimowe wykonuje się od stycznia do kwietnia. U młodych drzewek służy ono przede wszystkim do założenia i formowania korony, u starszych drzew do jej prześwietlenia, utrzymania kondycji i stopniowego odmładzania. Latem w razie potrzeby można skracać lub uszczykiwać nowe przyrosty i usuwać zbędne pędy. Przy sadzeniu wiosennym podstawowe cięcie po posadzeniu wykonuje się od razu, przy sadzeniu jesiennym dopiero następnej wiosny. 

Więcej na:  Instrukcja uprawy jabłoni