Jabłoń 'Rubinstar' - pojemnik Malus domestica 'Rubinstar'

Opis szczegółowy produktu

Jabłoń 'Rubinstar' - niemiecka zimowa odmiana jabłoni, odkryta w 1980 roku w Gaibergu jako samoistna mutacja odmiany 'Jonagold'. Bywa nazywana także 'Jonagold 'Rubinstar'. Zachowuje duże owoce i soczysty, słodko-winny smak Jonagolda, a dodatkowo wyróżnia się intensywniejszym i bardziej równomiernym czerwonym wybarwieniem skórki. Drzewo rośnie średnio silnie do silnie, w zależności od podkładki. Korona jest kulista do rozłożystej, średnio gęsta, z dobrze rozwiniętym drewnem owoconośnym. Liście są owalne, intensywnie zielone, piłkowane, jesienią przebarwiają się na żółto. Białe do różowawych kwiaty rozwijają się w kwietniu i maju, są miododajne. Owoce są duże do bardzo dużych, kuliste do stożkowatych, gładkie i błyszczące. Żółtozielone tło pokrywa karminowoczerwony rumieniec na 70–90 % powierzchni. Miąższ jest żółtawobiały, delikatny, chrupiący, bardzo soczysty, słodko-winny, aromatyczny, a po przeleżeniu bardziej zrównoważony w smaku. Zbiór przypada od końca września do początku października, czasem kilka dni przed pierwotnym Jonagoldem. Dojrzałość konsumpcyjną owoce osiągają po jednym do dwóch miesięcy przechowywania, zwykle od grudnia. W chłodnej piwnicy zachowują jakość do marca, a nawet maja. Nadają się do bezpośredniego spożycia, do ciast, strudli, sałatek, soków, przecierów, a także do pieczenia. Zawierają błonnik, pektyny, potas, kwasy organiczne i witaminę C.

Uprawa: Wybiera się stanowiska słoneczne i ciepłe, najlepiej o wystawie południowej. Jabłonie wymagają głębokich, średnio ciężkich do gliniastych gleb, zasobnych w próchnicę, dobrze przepuszczalnych i zdolnych do utrzymania wilgoci, przy czym idealny jest odczyn lekko kwaśny do obojętnego. Wykopuje się dół o wymiarach około 1 m x 60 cm, a w przypadku ciężkich gleb ilastych 80x80x100. Nieodpowiednie są gleby stale podmokłe, zbite lub wyraźnie piaszczyste, ubogie w materię organiczną. Przy sadzeniu większej liczby drzew rozstawę dobiera się do siły wzrostu podkładki, zwykle w zakresie około 3 do 5 metrów między poszczególnymi jabłoniami. Podlewanie jest ważne zwłaszcza w pierwszych latach po posadzeniu oraz w okresach suszy. Nawożenie przeprowadza się przede wszystkim wiosną przed ruszeniem wegetacji, a następnie po przekwitnieniu, stosując zrównoważone nawozy zawierające azot, fosfor i potas lub dobrej jakości kompost, przy czym nadmierne dawki azotu nie są wskazane. Cięcie jabłoni ma zasadnicze znaczenie dla utrzymania regularnego owocowania i zdrowego pokroju korony, przy czym główne cięcie formujące i prześwietlające wykonuje się w okresie spoczynku wegetacyjnego od wiosny do jesieni.

Więcej na:  Instrukcja uprawy jabłoni

Autor: Nikol | Rewizja: 2.7. 2026