Jabłoń 'Shalimar' - pojemnik Malus domestica 'Shalimar'

Opis szczegółowy produktu

Jabłoń 'Shalimar' - zimowa odmiana jabłoni wyhodowana w Instytucie Botaniki Doświadczalnej Czeskiej Akademii Nauk w Střížovicach, powstała ze skrzyżowania odmian 'Topaz' i 'Golden Delicious'. Zarejestrowano ją w 2009 roku. Drzewo rośnie średnio silnie, tworzy rozłożystą koronę i dobrze się rozgałęzia, dzięki czemu nadaje się na wrzeciono szczupłe, na szpaler owocowy, a także na typową formę ogrodową, zależnie od wybranej podkładki. Owoce są średniej wielkości, kulisto-stożkowate, o zielonożółtym do żółtego tle i jaskrawym pomarańczowym, smużystym rumieńcu pokrywającym większą część skórki. Miąższ jest żółtawy, jędrny, kruchy, bardzo soczysty i harmonijnie słodko-kwaśny, z wysoką zawartością cukrów i orzeźwiających kwasów. Zbiór wykonuje się od połowy do końca października, mniej więcej dwa tygodnie po odmianie 'Golden Delicious'. Dojrzałość konsumpcyjną owoce osiągają w styczniu, a przy dobrym przechowywaniu w piwnicy wytrzymują do kwietnia. Jabłka nadają się do bezpośredniego spożycia, na sok, do strudli, ciast, kompotów, a także do suszenia. Zawierają błonnik, pektyny, witaminę C i polifenole. Odmiana jest odporna na parcha i wysoce odporna na mączniaka prawdziwego. To znakomity przysmak o doskonałej trwałości przechowalniczej, przeznaczony przede wszystkim na niziny i osłonięte stanowiska w rejonach o umiarkowanym klimacie. 

Uprawa:  Wybiera się stanowiska słoneczne i ciepłe, najlepiej o wystawie południowej. Jabłonie wymagają gleb głębokich, średnio ciężkich do gliniastych, bogatych w próchnicę, dobrze przepuszczalnych i zdolnych do zatrzymywania wilgoci, przy czym idealny jest odczyn lekko kwaśny do obojętnego. Wykopuje się dół o wymiarach ok. 1 m × 60 cm, w przypadku ciężkich gleb gliniastych 80 × 80 × 100 cm. Nieodpowiednie są gleby stale podmokłe, zbite lub wyraźnie piaszczyste bez materii organicznej. Przy sadzeniu większej liczby drzew rozstawę dobiera się według siły wzrostu podkładki, zwykle w zakresie ok. 3–5 metrów między poszczególnymi jabłoniami. Podlewanie jest ważne zwłaszcza w pierwszych latach po posadzeniu i w okresach suszy. Nawożenie przeprowadza się przede wszystkim wiosną przed ruszeniem wegetacji, a następnie po kwitnieniu, stosując zrównoważone nawozy zawierające azot, fosfor i potas lub dobrej jakości kompost, przy czym nadmierne dawki azotu nie są wskazane. Cięcie jabłoni ma kluczowe znaczenie dla uformowania zdrowej korony i utrzymania regularnego owocowania. Główne cięcie zimowe wykonuje się od stycznia do kwietnia. U młodych drzewek służy przede wszystkim do założenia i formowania korony, u starszych drzew do jej prześwietlenia, utrzymania kondycji i stopniowego odmładzania. Latem w razie potrzeby można skracać lub uszczykiwać nowe przyrosty i usuwać zbędne pędy. Przy sadzeniu wiosennym podstawowe cięcie po posadzeniu wykonuje się od razu, przy sadzeniu jesiennym dopiero następnej wiosny. 

Więcej na:  Instrukcja uprawy jabłoni

Autor: Kristýna | Rewizja: 06.07. 2026