Jabłoń 'Táborita' Malus domestica 'Táborita'

Opis szczegółowy produktu

Jabłoń 'Táborita' - nowoczesna czeska odmiana jesienna, wyhodowana w Instytucie Botaniki Doświadczalnej Czeskiej Akademii Nauk w Střížovicach ze skrzyżowania odmian 'Rubín' i 'Vanda'. Dzięki temu pochodzeniu odziedziczyła doskonałe walory smakowe po pierwszej odmianie rodzicielskiej, a wysoki stopień odporności po drugiej. W młodości drzewo rośnie średnio silnie, później, wraz z wejściem w okres owocowania, wzrost słabnie, a drzewo tworzy rozłożystą, dobrze doświetloną koronę. Liście są soczyście zielone, owalne, o piłkowanym brzegu. W kwietniu i maju zakwita kwiatostanami biało-różowych, miododajnych kwiatów, które stanowią ważne źródło pożytku dla owadów zapylających. Owoce są duże, kulisto-stożkowate. Żółty kolor zasadniczy skórki w okresie dojrzałości niemal na całej powierzchni pokrywa jasnoczerwony rumieniec z wyraźnymi smużkami. Kremowy miąższ wyróżnia się kruchością, dużą soczystością i zrównoważoną proporcją cukrów i kwasów. Owoce zawierają dużo błonnika, witaminy C i przeciwutleniaczy, które wspierają układ odpornościowy i prawidłowe trawienie. Przeznaczone są przede wszystkim do bezpośredniego spożycia, ale świetnie nadają się również na soki, do pieczenia i suszenia.

Uprawa: Wybiera się stanowiska słoneczne i ciepłe, najlepiej o wystawie południowej. Jabłonie wymagają gleb głębokich, średnio ciężkich do gliniastych, bogatych w próchnicę, przepuszczalnych i zatrzymujących wilgoć, przy czym idealny jest odczyn lekko kwaśny do obojętnego. Wykopuje się dół o wymiarach ok. 1 m × 60 cm, w przypadku ciężkich gleb ilastych 80 × 80 × 100. Nieodpowiednie są gleby stale podmokłe, zbite lub wyraźnie piaszczyste, ubogie w materię organiczną. Przy sadzeniu większej liczby drzew rozstawę dobiera się w zależności od siły wzrostu podkładki, zwykle w granicach ok. 3 do 5 metrów między poszczególnymi jabłoniami. Podlewanie jest ważne zwłaszcza w pierwszych latach po posadzeniu i w okresach suszy. Nawożenie przeprowadza się przede wszystkim wiosną przed ruszeniem wegetacji, a następnie po przekwitnięciu, stosując zrównoważone nawozy zawierające azot, fosfor i potas lub dobrej jakości kompost, przy czym nadmierne dawki azotu są niewskazane. Cięcie jabłoni ma zasadnicze znaczenie dla uformowania zdrowej korony i utrzymania regularnego owocowania. Główne cięcie zimowe wykonuje się od stycznia do kwietnia. U młodych drzewek służy przede wszystkim do założenia i formowania korony, u starszych drzew do jej prześwietlania, utrzymania kondycji i stopniowego odmładzania. Latem w razie potrzeby można skracać lub uszczykiwać nowe pędy i usuwać pędy zbędne. Przy sadzeniu wiosennym podstawowe cięcie po posadzeniu wykonuje się od razu, przy sadzeniu jesiennym dopiero następnej wiosny. 

Więcej na: Instrukcja uprawy jabłoni

Autor: Kristýna | Rewizja: 04.06. 2026