Jabłoń 'Táborita' Malus domestica 'Táborita'

Opis szczegółowy produktu

Jabłoń 'Táborita' - nowoczesna czeska odmiana jesienna, która powstała w Instytucie Botaniki Eksperymentalnej AV ČR w Střížovicach poprzez skrzyżowanie odmian 'Rubín' i 'Vanda'. Pochodzenie to zapewniło jej doskonałe walory smakowe po pierwszej odmianie rodzicielskiej oraz wysoki stopień odporności po drugiej. Drzewo w młodości rośnie umiarkowanie bujnie, później, wraz z wejściem w okres owocowania, wzrost zwalnia, tworząc rozłożystą i dobrze nasłonecznioną koronę. Liście są nasyconego zielonego koloru, owalne z piłkowanym brzegiem. W kwietniu i maju rozkwitają grona biało-różowych, miododajnych kwiatów, które stanowią istotne źródło pożywienia dla zapylaczy. Owoce są duże, o kształcie kulisto-stożkowym. Podstawowy żółty kolor skórki w czasie dojrzałości jest niemal w całości pokryty jasną czerwienią z wyraźnym rumieńcem. Kremowy miąższ wyróżnia się kruchością, wysoką soczystością i zrównoważonym stosunkiem cukrów do kwasów. Owoce zawierają wysoką ilość błonnika, witaminy C i przeciwutleniaczy, które wspomagają układ odpornościowy i prawidłowe trawienie. Są przeznaczone przede wszystkim do spożycia bezpośredniego, ale świetnie nadają się również do produkcji cydru, pieczenia lub suszenia.

Uprawa: Wybieramy słoneczne i ciepłe stanowiska, najlepiej zorientowane na południe. Wymagają głębokich, średnio ciężkich do gliniastych gleb z wystarczającą ilością próchnicy, dobrą przepuszczalnością i zdolnością do zatrzymywania wilgoci, przy czym idealna jest słabo kwaśna do neutralnej reakcja gleby. Kopiemy dół o wymiarach około 1m x 60cm, w przypadku ciężkich gleb gliniastych 80x80x100. Nieodpowiednie są gleby trwale podmokłe, zbite lub wyraźnie piaszczyste bez materii organicznej. Przy uprawie większej liczby drzew rozstawy dobiera się w zależności od siły wzrostu podkładki, zazwyczaj w przedziale około 3 do 5 metrów między poszczególnymi jabłoniami. Podlewanie jest ważne zwłaszcza w pierwszych latach po posadzeniu i w okresie suszy. Nawożenie przeprowadza się głównie wiosną przed rozpoczęciem wegetacji, a następnie po kwitnieniu, przy użyciu zbilansowanych nawozów zawierających azot, fosfor i potas lub wysokiej jakości kompostu, przy czym nadmierne dawki azotu nie są pożądane. Przycinanie jabłoni jest kluczowe dla uformowania zdrowej korony i utrzymania regularnego owocowania. Główne cięcie zimowe wykonuje się od stycznia do kwietnia. W przypadku młodych drzewek służy ono przede wszystkim do zakładania i kształtowania korony, a u starszych drzew do jej prześwietlania, utrzymania kondycji i stopniowego odmładzania. Latem, w zależności od potrzeb, można skracać lub uszczykiwać nowe pędy oraz usuwać nadmiar odrostów. Przy sadzeniu wiosennym podstawowe cięcie po posadzeniu wykonuje się od razu, natomiast przy sadzeniu jesiennym dopiero następną wiosną.

Więcej na: Instrukcja uprawy jabłoni

Autor: Krystyna | Rewizja: 04.06.2026