Liliowiec 'Golden Chimes' Hemerocallis 'Golden Chimes'

Opis szczegółowy produktu

Liliowiec 'Golden Chimes' - piękna odmiana liliowca, wyróżniająca się delikatnymi, złocistymi kwiatami i zwartym pokrojem. Liliowiec Hemerocallis 'Golden Chimes' to sprawdzona odmiana o ciemnych pędach kwiatostanowych, wyhodowana w USA przez hodowcę H. A. Fischera (1954). Należy do drobnokwiatowych liliowców o naturalnym, „gatunkowym” charakterze i delikatnej fakturze liści. W warunkach klimatycznych Polski tworzy kępy wąskich, łukowato przewieszających się liści, które przeważnie zamierają na zimę, a w łagodne zimy mogą częściowo przetrwać. Pędy kwiatostanowe osiągają około 60–80 cm, w cieplejszych miejscach nawet około 90 cm. Dorosła kępa ma zwykle około 45–60 cm szerokości. Na rozgałęzionych pędach pąki otwierają się stopniowo. Pojedynczy kwiat kwitnie tylko jeden dzień, ale kolejne kwiaty następują po sobie, dzięki czemu kwitnienie sprawia wrażenie nieprzerwanego. Kwiaty mają 5–8 cm średnicy, są lejkowate, złotożółte do intensywnie żółtych, od spodu z brązowym do czerwonawego nalotem, często delikatnie pachnące i chętnie odwiedzane przez owady zapylające. Na rabatach sprawdza się przy ścieżkach, w nasadzeniach o naturalnym charakterze i w grupach, gdzie dobrze komponuje się z kocimiętką, bodziszkami, krwawnikami i trawami ozdobnymi. Jako kwiat cięty najlepiej prezentuje się w mniejszych bukietach. 

Uprawa: Preferuje stanowisko w pełnym słońcu, lekki półcień jest możliwy, ale kwitnienie bywa wtedy krótsze. Najlepiej rośnie w glebie gliniastej do gliniasto-piaszczystej, dobrze zdrenowanej, umiarkowanie wilgotnej wiosną i na początku lata. Odpowiada mu pH około 6,0–7,5, a w cięższych glebach pomaga domieszka kompostu i grubszego materiału poprawiającego przewiewność. Rośliny w pojemnikach sadzi się zwykle od marca do października, w rozstawie 45–50 cm, czyli około 4–5 roślin na m². Po ukorzenieniu znosi krótkotrwałą suszę, jednak dłuższy okres bez opadów zmniejsza kwiaty i liczbę pąków. Nawożenie powinno być umiarkowane – wiosną stosuje się kompost lub nawóz o przedłużonym działaniu z większym udziałem potasu, który sprzyja zawiązywaniu pąków. Przekwitłe kwiaty można na bieżąco usuwać dla estetycznego wyglądu, a całe pędy kwiatostanowe usuwa się po przekwitnięciu. Kępy odmładza się zwykle przez podział co 4–6 lat, najczęściej wiosną lub na początku jesieni. Mrozoodporność dojrzałych kęp wynosi zazwyczaj do -30 °C i rośliny zimują bez okrycia, w pojemnikach zaleca się ochronę bryły korzeniowej przed przemarznięciem. Spośród chorób może wystąpić plamistość liści, spośród szkodników mszyce, a w Europie Środkowej także pryszczarek liliowcowy, który deformuje pąki, dlatego zaleca się regularną kontrolę i usuwanie uszkodzonych pąków. Roślinę można uprawiać również w szerszych pojemnikach na tarasach.

Więcej na: Instrukcja uprawy liliowców

Autor: Nikol | Rewizja: 26.1. 2026