Liliowiec 'Mini Stella' Hemerocallis 'Mini Stella'

Opis szczegółowy produktu

Liliowiec 'Mini Stella' - niska, miniaturowa odmiana wyhodowana w USA przez Waltera Jablonskiego (1983). Nawiązuje do popularnego typu 'Stella d'Oro', ale tworzy jeszcze bardziej zwarte kępy, które świetnie prezentują się w obwódkach rabat i wzdłuż ścieżek. Liście są wąskie, łukowato przewisające i w ciągu sezonu tworzą trawiastą kępę o wysokości około 25–30 cm, w pełni rozwoju szeroką na około 40–50 cm. Wyrastają z niej rozgałęzione, sztywne pędy kwiatostanowe o długości około 35–45 cm. Od czerwca do sierpnia stopniowo otwierają się drobne kwiaty o średnicy około 3–5 cm, złocistożółte do pomarańczowożółtych z żółtozielonym gardłem. Pojedynczy kwiat trwa tylko jeden dzień, jednak pąki na pędzie rozwijają się kolejno, dzięki czemu kwitnienie sprawia wrażenie ciągłego. Kwiaty są zwykle delikatnie pachnące, często otwierają się po południu aż do wieczora i chętnie odwiedzają je owady zapylające. W kompozycjach sprawdza się obok lawendy, kocimiętki, bodziszków i delikatnych traw ozdobnych, gdzie żółty odcień rozświetla nasadzenie nawet w mniejszej skali. Dzięki drobniejszym kwiatom wygląda bardziej naturalnie niż nowoczesne odmiany wielkokwiatowe i nadaje się także do mniejszych ogródków przed domem. Kwiaty można wykorzystać do drobnych kompozycji, a w przypadku liliowców tradycyjnie służą także jako jadalna dekoracja.

Uprawa: Preferuje stanowisko w pełnym słońcu, lekki półcień jest możliwy, ale kwitnienie bywa wtedy krótsze. Najlepiej rośnie w glebie gliniastej do gliniasto-piaszczystej z dobrym drenażem, umiarkowanie wilgotnej wiosną i na początku lata. Odpowiada jej pH około 6,0–7,5, a w cięższych glebach pomaga domieszka kompostu i grubszego materiału poprawiającego napowietrzenie. Rośliny w pojemnikach sadzi się zwykle od marca do października, w rozstawie 45–50 cm, czyli około 4–5 roślin na m². Po ukorzenieniu znosi krótkotrwałą suszę, dłuższy okres suszy zmniejsza jednak kwiaty i liczbę pąków. Nawożenie powinno być umiarkowane, wiosną stosuje się kompost lub nawóz o spowolnionym działaniu z większym udziałem potasu, który wspiera zawiązywanie pąków. Przekwitłe kwiaty można na bieżąco usuwać dla estetycznego wyglądu, a całe pędy kwiatostanowe po przekwitnieniu zasychają. Kępy odmładza się zwykle przez podział co 4–6 lat, najczęściej wiosną lub na początku jesieni. Mrozoodporność dojrzałych kęp wynosi zazwyczaj do -30 °C i rośliny zimują bez okrycia, w pojemnikach wskazana jest ochrona bryły korzeniowej przed przemarznięciem. Z chorób może pojawić się plamistość liści, ze szkodników mszyce, a w Europie Środkowej także pryszczarek liliowcowy, który deformuje pąki, dlatego zaleca się regularną kontrolę i usuwanie uszkodzonych pąków. Odpowiednia jest także uprawa w szerszych pojemnikach na tarasach.

Więcej na: Instrukcja uprawy liliowców

Autor: Nikol | Rewizja: 27.1. 2026