Liliowiec 'Polish Truffle' Hemerocallis 'Polish Truffle'

Opis szczegółowy produktu

Liliowiec 'Polish Truffle' - należy do bylin o wyjątkowo wdzięcznym rytmie kwitnienia. Pojedyncze kwiaty żyją tylko jeden dzień, ale kępa zawiązuje pąki stopniowo. Odmianę 'Polish Truffle' wyhodował polski hybrydyzator Artur Jasiński i zarejestrował ją w 2009 roku. Powstała z krzyżówki 'Jerry Pate Williams' × 'Two Part Harmony'. To tetraploidalna, półzimozielona odmiana, która tworzy gęstą, wachlarzowatą kępę wąskich liści. W sezonie wydaje głąbiki o wysokości około 50–60 cm. Kwiaty są pełne, zwykle o szerokości 14–15 cm, w pastelowym odcieniu brzoskwiniowym do morelowego, z czerwonoróżowym oczkiem i żółtozieloną gardzielą. Listki okwiatu są mocno pofalowane, wręcz falbaniaste. Podczas chłodniejszych nocy ich barwa często przesuwa się bardziej w stronę różu. Na jednym głąbiku pojawia się zwykle około 10–12 pąków, dlatego kwitnienie sprawia wrażenie bardziej ciągłego niż u starszych, słabo rozgałęzionych liliowców. Na rabatach liliowiec dobrze łączy się z trawami ozdobnymi, kocimiętką, szałwiami, lawendą lub bylinami o srebrzystych liściach. Delikatniejsza barwa kwiatów rozjaśnia wtedy nasadzenie, nie dominując nad nim. Kwiaty sprawdzają się także na kwiat cięty do mniejszych wazonów. Najlepiej ścinać je w stadium pąka tuż przed rozwinięciem. W cieplejszych regionach kwitnienie zaczyna się często już w czerwcu, w chłodniejszych raczej w lipcu, a pojedyncze głąbiki mogą kwitnąć aż do sierpnia. Kwiaty przyciągają zapylacze. Po przekwitnięciu liście zachowują czystą, trawiastą teksturę, która utrzymuje kształt rabaty.

Uprawa:  Roślina preferuje stanowisko w pełnym słońcu. Lekki półcień jest możliwy, ale kwitnienie bywa wtedy krótsze. Najlepiej rośnie w glebie gliniastej do gliniasto-piaszczystej, dobrze zdrenowanej, umiarkowanie wilgotnej wiosną i na początku lata. Odpowiada jej pH około 6,0–7,5. W cięższych glebach pomaga domieszka kompostu i grubszego materiału, który poprawia przewiewność podłoża. Rośliny w pojemnikach sadzi się zwykle od marca do października, w rozstawie 45–50 cm, czyli około 4–5 roślin na m². Po ukorzenieniu liliowiec znosi krótkotrwałą suszę. Dłuższy okres suszy zmniejsza jednak kwiaty i liczbę pąków. Nawożenie powinno być umiarkowane. Wiosną sprawdza się kompost lub nawóz o długim działaniu z większym udziałem potasu, który wspiera zawiązywanie pąków. Przekwitłe kwiaty można usuwać na bieżąco dla schludniejszego wyglądu, a całe głąbiki wycina się po przekwitnięciu. Kępy odmładza się zwykle przez podział co 4–6 lat, najczęściej wiosną lub na początku jesieni. Mrozoodporność dojrzałych kęp wynosi zazwyczaj do -30 °C i rośliny zimują bez okrycia. W pojemnikach zaleca się ochronę bryły korzeniowej przed przemarznięciem. Spośród chorób może wystąpić plamistość liści, a spośród szkodników mszyce. W Europie Środkowej pojawia się także pryszczarek liliowcowy, który deformuje pąki, dlatego zaleca się regularną kontrolę i usuwanie uszkodzonych pąków. Liliowiec nadaje się również do uprawy w szerszych pojemnikach na tarasach.

Więcej na: Instrukcja uprawy liliowców

Autor: Nikol | Rewizja: 27.1. 2026