Liliowiec 'Stella de Oro' Hemerocallis 'Stella de Oro'

Opis szczegółowy produktu

Liliowiec 'Stella de Oro' - zdecydowanie najpopularniejsza odmiana, nazywana „Złotą Gwiazdą”. Odmianę Hemerocallis 'Stella de Oro' wyhodował amerykański hodowca Walter Jablonski i wprowadził do uprawy w 1975 roku. Jest to diploidalna bylina zamierająca na zimę, która jesienią traci liście, a wiosną szybko odbudowuje zwarty wachlarz wąskich, łukowato przewisających liści. Rośnie w średnim tempie, a pełne rozmiary kępa osiąga zazwyczaj w ciągu 2–5 lat. Pędy kwiatostanowe dorastają najczęściej do 30–40 cm, a dojrzała kępa stopniowo rozrasta się na około 40–50 cm szerokości. Od czerwca do września nad liśćmi kolejno otwierają się lejkowate kwiaty o średnicy około 7 cm, kanarkowo- do złotożółtych z pomarańczową gardzielą i delikatnym zapachem. Brzeg kwiatu jest lekko falisty, a ciepła pogoda sprzyja kolejnym falom kwitnienia. Pojedynczy kwiat utrzymuje się zwykle jeden dzień, jednak roślina zawiązuje pąki seriami, dzięki czemu rabata sprawia wrażenie kwitnącej przez wiele tygodni. W kompozycjach sprawdza się jako obrzeże ścieżek, w nasadzeniach przed domem oraz jako niski akcent wśród traw ozdobnych, kocimiętki, szałwii i lawendy, a także przed różami jako jasne nasadzenie podszytowe. Kwiaty i pąki liliowców są jadalne, do celów kulinarnych nadają się jednak wyłącznie rośliny uprawiane bez chemicznych oprysków i pewnego pochodzenia.

Uprawa: Preferuje stanowisko w pełnym słońcu, możliwy jest lekki półcień, jednak kwitnienie bywa wtedy krótsze. Najlepiej rośnie w glebie gliniastej do gliniasto-piaszczystej, dobrze zdrenowanej, umiarkowanie wilgotnej wiosną i na początku lata. Odpowiada jej pH około 6,0–7,5, w cięższych glebach pomaga domieszka kompostu i grubszego materiału poprawiającego przewiewność. Rośliny w pojemnikach sadzi się zwykle od marca do października, w rozstawie 45–50 cm, czyli około 4–5 roślin na m². Po ukorzenieniu znosi krótkotrwałą suszę, dłuższy okres bez opadów zmniejsza jednak kwiaty i liczbę pąków. Nawożenie powinno być umiarkowane, wiosną stosuje się kompost lub nawóz o przedłużonym działaniu z większą zawartością potasu, który sprzyja zawiązywaniu pąków. Przekwitłe kwiaty można na bieżąco usuwać dla estetycznego wyglądu, a całe pędy kwiatostanowe po przekwitnięciu zasychają. Kępy odmładza się zwykle przez podział co 4–6 lat, najczęściej wiosną lub na początku jesieni. Dojrzałe kępy są mrozoodporne zazwyczaj do -30 °C i zimują bez okrycia, w pojemnikach zaleca się ochronę bryły korzeniowej przed przemarznięciem. Spośród chorób może wystąpić plamistość liści, spośród szkodników mszyce, a w Europie Środkowej także pryszczarek liliowcowy, który deformuje pąki, dlatego zaleca się regularną kontrolę i usuwanie uszkodzonych pąków. Liliowiec nadaje się również do uprawy w szerszych pojemnikach na tarasach.

Więcej na: Instrukcja uprawy liliowców

Autor: Nikol | Rewizja: 27.1. 2026