Liliowiec rdzawy 'Kwanso' Hemerocallis fulva 'Kwanso'

Opis szczegółowy produktu

Liliowiec rdzawy 'Kwanso' - pochodzi z Azji Wschodniej, zwłaszcza z Chin i Korei, a do ogrodów europejskich trafił jako wyjątkowo odporna bylina. Odmiana 'Kwanso' to dawna selekcja o pełnych kwiatach, często podawana również jako Hemerocallis fulva var. kwanso. Ceni się ją za kwiaty, które otwierają się tylko na jeden dzień, ale na pędzie kwiatostanowym stopniowo rozwija się wiele pąków, dzięki czemu letni efekt jest ciągły. W naszych warunkach klimatycznych tworzy gęstą kępę wąskich, taśmowatych liści o średniozielonej barwie, a w lipcu i sierpniu wydaje mocne pędy kwiatostanowe o wysokości około 80–100 cm. Pełne kwiaty osiągają 10–12 cm średnicy, są intensywnie pomarańczowe z żółtym żyłkowaniem i często delikatnie falistym brzegiem płatków okwiatu. Sprawdza się w grupach na rabatach bylinowych, wzdłuż ścieżek i przy oczkach wodnych, gdzie liście zachowują strukturę także po przekwitnięciu. Liliowce są roślinami miododajnymi, a ich kwiaty są tradycyjnie jadalne, podobnie jak pąki, które wykorzystuje się świeże i suszone i które zawierają m.in. karotenoidy oraz inne związki fenolowe. Należy pamiętać, że liliowce mogą być toksyczne dla kotów. Ponieważ 'Kwanso' zwykle nie wytwarza zdolnych do kiełkowania nasion, rozrasta się głównie za pomocą kłączy i w sprzyjających miejscach może stopniowo tworzyć szerszy łan.

Uprawa: Preferuje stanowisko w pełnym słońcu, lekki półcień jest możliwy, ale kwitnienie bywa wtedy krótsze. Najlepiej rośnie w glebie gliniastej do gliniasto-piaszczystej z dobrym drenażem, umiarkowanie wilgotnej wiosną i na początku lata. Odpowiada mu pH około 6,0–7,5, w cięższych glebach pomaga domieszka kompostu i grubszego materiału poprawiającego przewiewność. Rośliny z pojemników sadzi się zwykle od marca do października w rozstawie 45–50 cm, czyli około 4–5 roślin na m². Po ukorzenieniu znosi krótkotrwałą suszę, jednak dłuższy okres suchy zmniejsza kwiaty i liczbę pąków. Nawożenie powinno być umiarkowane, wiosną sprawdza się kompost lub nawóz o długotrwałym działaniu z większym udziałem potasu, który wspiera zawiązywanie pąków. Przekwitłe kwiaty można na bieżąco usuwać dla estetycznego wyglądu, a całe pędy kwiatostanowe po przekwitnięciu zasychają. Kępy odmładza się zwykle przez podział co 4–6 lat, najczęściej wiosną lub na początku jesieni. Mrozoodporność dobrze rozwiniętych kęp sięga zazwyczaj -30 °C i rośliny zimują bez okrycia, w pojemnikach wskazana jest ochrona bryły korzeniowej przed przemarznięciem. Spośród chorób może pojawić się plamistość liści, ze szkodników mszyce, a w Europie Środkowej także pryszczarek liliowcowy, który deformuje pąki, dlatego zaleca się regularną kontrolę i usuwanie uszkodzonych pąków. Odpowiednia jest również uprawa w szerszych pojemnikach na tarasach.

Więcej na: Instrukcja uprawy liliowców

Autor: Nikol | Rewizja: 27.1. 2026