Malina 'Alpengold' Rubus idaeus 'Alpengold'

Opis szczegółowy produktu

Malinik 'Alpengold' – żółtopłodowa odmiana remontantna maliny, pochodząca z Włoch. Wyróżnia się przede wszystkim niezwykłymi złotożółtymi owocami, przyjemnym słodkim smakiem, powtarzalnym owocowaniem oraz pędami niemal pozbawionymi kolców. Plony zawiązuje już na jednorocznych pędach. Rośnie pionowo, średnio silnie do silnie i tworzy liczne nowe pędy wyrastające z podziemnych części rośliny. Pędy osiągają około 1,2 do 1,5 m wysokości, a w sprzyjających warunkach mogą być jeszcze wyższe. Są dość sztywne i charakteryzują się bardzo małą ilością kolców lub powierzchnią niemal całkowicie bezkolcową, co ułatwia zbiór. Liście są złożone, trój- do pięciolistkowe, nasycone zielone, a poszczególne listki jajowate, zaostrzone i wyraźnie piłkowane. Kwitnie stopniowo od maja do czerwca; w przypadku plonu remontantnego kolejne kwiaty pojawiają się również w ciągu lata. Kwiaty są drobne, białe, pięciopłatkowe i bogate w nektar. Owoce są średnie do dużych, stożkowate do szeroko stożkowate. Podczas dojrzewania nabierają charakterystycznego żółtego do złotożółtego, a czasem jasnobursztynowego koloru. Miąższ jest miękki do średnio twardego, bardzo soczysty i aromatyczny. Smak jest słodki, delikatny i przyjemnie malinowy, z lekką, odświeżającą kwasowością. Nadaje się przede wszystkim do bezpośredniej konsumpcji, ale także na desery, dżemy, konfitury, soki, syropy, sosy owocowe i mrożenie. Główny plon zaczyna dojrzewać od sierpnia, a zbiory trwają od września aż do października, zazwyczaj do pojawienia się wyraźniejszych jesiennych mrozów. Jeśli pozostawi się pędy zeszłoroczne, pierwszy mniejszy plon może pojawić się również w czerwcu lub lipcu. Wielką zaletą jest połączenie charakteru remontantnego, żółtego zabarwienia owoców i niemal bezkolcowych pędów.

Uprawa: Wymaga stanowiska słonecznego do lekko zacienionego oraz przepuszczalnej, próchniczej, umiarkowanie wilgotnej gleby z wystarczającą ilością materii organicznej, najlepiej o pH 5,5–6,5. Nie toleruje ciężkiej, podmokłej ziemi. Przed sadzeniem glebę należy wzbogacić kompostem, a w kolejnych latach regularnie ściółkować słomą, zrębkami lub liśćmi, aby ograniczyć zachwaszczenie i zatrzymać wilgoć. Zalecany wymiar dołu do sadzenia to 30x30x30 cm. Sadzonki sadzi się w rozstawie około 40–50 cm w rzędzie i 1,5–2 m między rzędami, rośliny należy podwiązywać do napiętych drutów lub podpór. Maliny wymagają regularnego podlewania w okresach suchych, szczególnie podczas kwitnienia i dojrzewania owoców, przy czym najkorzystniejszym nawożeniem jest wiosenna dawka kompostu lub nawozu organicznego oraz ewentualnie mniejsza dawka azotu na wiosnę na początku wzrostu. Odmiany owocujące raz owocują na dwuletnich pędach, po zbiorze stare pędy usuwa się całkowicie przy ziemi, pozostawiając jedynie młode pędy, które będą owocować w następnym roku. Odmiany powtarzające owocowanie owocują na tegorocznych pędach, dlatego można je na koniec zimy przyciąć całkowicie tuż nad ziemią. Maliny są samopylne, nie ma więc potrzeby posiadania więcej roślin do zapylenia, jednak sadzenie większej liczby krzewów zwiększa plon. Aby ograniczyć choroby, ważne jest przewiewne stanowisko.

Więcej na: Instrukcja uprawy malin

Autor: Kamila | Rewizja: 08.09.2026