Malina właściwa 'Alpengold' Rubus idaeus 'Alpengold'

Opis szczegółowy produktu

Malina właściwa 'Alpengold' - żółtoowocowa, powtarzająca owocowanie odmiana maliny pochodząca z Włoch. Wyróżnia się przede wszystkim niezwykłymi, złocistożółtymi owocami, przyjemnym słodkim smakiem, powtarzającym się owocowaniem oraz pędami niemal pozbawionymi kolców. Plon wydaje już na pędach jednorocznych. Rośnie prosto, średnio silnie do silnie i wytwarza wiele nowych pędów wyrastających z podziemnych części rośliny. Pędy osiągają wysokość około 1,2–1,5 m, a w sprzyjających warunkach mogą być jeszcze wyższe. Są dość sztywne i mają bardzo nieliczne kolce lub są niemal bezkolcowe, co ułatwia zbiór. Liście są złożone, trój- do pięciolistkowych, intensywnie zielone, pojedyncze listki jajowate, zaostrzone i wyraźnie piłkowane. Kwitnie stopniowo od maja do czerwca, a w przypadku plonu powtarzającego kolejne kwiaty pojawiają się także w ciągu lata. Kwiaty są drobne, białe, pięciokrotne i bogate w nektar. Owoce są średniej wielkości do dużych, stożkowate do szeroko stożkowatych. Podczas dojrzewania przybierają charakterystyczną żółtą do złocistożółtej, czasem jasnobursztynowej barwy. Miąższ jest miękki do średnio jędrnego, bardzo soczysty i aromatyczny. Smak jest słodki, delikatny i przyjemnie malinowy, z lekką orzeźwiającą kwaskowatością. Owoce nadają się przede wszystkim do bezpośredniego spożycia, ale także na desery, dżemy, konfitury, soki, syropy, sosy owocowe i do mrożenia. Główny plon zaczyna dojrzewać w sierpniu, a zbiór trwa przez wrzesień aż do października, zazwyczaj do nadejścia silniejszych jesiennych przymrozków. Jeśli pozostawi się przezimowane pędy, pierwszy, mniejszy plon może pojawić się również w czerwcu i lipcu. Dużą zaletą jest połączenie powtarzającego owocowania, żółtej barwy owoców i niemal bezkolcowych pędów.

Uprawa: Maliny wymagają stanowiska słonecznego do lekko zacienionego oraz gleby przepuszczalnej, próchnicznej, umiarkowanie wilgotnej, z dużą zawartością materii organicznej, najlepiej o pH 5,5–6,5. Nie znoszą ciężkiej, podmokłej ziemi. Przed sadzeniem glebę wzbogaca się kompostem, a w kolejnych latach regularnie ściółkuje słomą, zrębkami lub kompostem liściowym, aby ograniczyć zachwaszczenie i zatrzymać wilgoć. Zalecany wymiar dołu do sadzenia to 30x30x30 cm. Sadzonki sadzi się w rozstawie około 40–50 cm w rzędzie i 1,5–2 m między rzędami, a rośliny warto przywiązywać do napiętych drutów lub podpór. Maliny wymagają regularnego podlewania w okresach suszy, zwłaszcza w czasie kwitnienia i dojrzewania owoców, a najkorzystniejszym nawożeniem jest wiosenna dawka kompostu lub nawozu organicznego, ewentualnie niewielka dawka azotu wiosną na początku wzrostu. Odmiany owocujące jednokrotnie owocują na pędach dwuletnich – po zbiorze stare pędy usuwa się całkowicie przy ziemi i pozostawia tylko młode pędy, które będą owocować w następnym roku. Odmiany powtarzające owocowanie owocują na pędach tegorocznych, dlatego pod koniec zimy można je ściąć w całości tuż nad ziemią. Maliny są samopylne, nie potrzeba więc kilku roślin do zapylenia, jednak posadzenie większej liczby krzewów zwiększa plon. Dla ograniczenia chorób ważne jest przewiewne stanowisko.

Więcej na:  Instrukcja uprawy malin

Autor: Kamila | Rewizja: 8. 9. 2026