Mirabelka 'Nancyjska' - pojemnik Prunus domestica subsp. syriaca 'Nancyska'

Opis szczegółowy produktu

Mirabelka 'Nancyjska' - samopylna odmiana mirabelki pochodząca z Francji, od dawna ceniona za wczesne wchodzenie w okres owocowania i stabilnie wysokie plony, także w mniej sprzyjających latach. Drzewo rośnie średnio silnie i tworzy regularną, dobrze prześwietloną koronę, co ułatwia wybarwianie się owoców i ich zbiór. Owoce są niewielkie, okrągłe, choć należą do największych wśród mirabelek, mają typową złocistożółtą skórkę, często z pomarańczowym rumieńcem po stronie nasłonecznionej i delikatnym nalotem woskowym. Miąższ jest żółtozielony, jędrny, soczysty i bardzo dobrze oddziela się od pestki, co znacznie ułatwia przetwarzanie. Smak jest wyraźnie słodki, harmonijny i przyjemnie aromatyczny, bez przeszkadzającej kwasowości, typowy dla wysokiej jakości mirabelek. Zbiór rozpoczyna się zwykle w drugiej połowie sierpnia, gdy owoce osiągają pełną dojrzałość i maksymalną zawartość cukru. Dzięki swojej jakości nadają się nie tylko do bezpośredniego spożycia, lecz także na kompoty, marmolady, ciasta, do suszenia oraz na destylaty. Odmiana jest ponadto ceniona jako dobry zapylacz dla innych śliw i mirabelek, przyczyniając się do zwiększenia plonowania w nasadzeniach sadowniczych.

Uprawa: Najlepiej rosną na głębokich, średnio ciężkich do gliniastych glebach, zasobnych w próchnicę, dobrze przepuszczalnych i zdolnych do utrzymania umiarkowanej wilgotności, przy czym optymalny jest odczyn obojętny do lekko zasadowego. Nieodpowiednie są gleby stale podmokłe, zbite lub skrajnie lekkie, ubogie w materię organiczną. Stanowisko powinno być słoneczne do lekko półcienistego, ciepłe i przewiewne, osłonięte od silnych, zimnych wiatrów. Sadzenie jest możliwe od wiosny do jesieni, należy przy tym zapewnić wystarczająco dużo miejsca dla systemu korzeniowego i korony. Przy sadzeniu większej liczby drzew zaleca się rozstawę około 4–5 metrów, zależnie od siły wzrostu podkładki i charakteru odmiany. Podlewanie jest ważne szczególnie po posadzeniu i w okresach suszy. Nawożenie przeprowadza się przede wszystkim wiosną przed rozpoczęciem wegetacji oraz po kwitnieniu, najlepiej kompostem lub zrównoważonymi nawozami o umiarkowanej zawartości azotu, fosforu i potasu. Cięcie śliw wykonuje się głównie po zbiorze owoców: prześwietla się koronę, usuwa zagęszczające, suche lub chore gałęzie i pobudza odnawianie pędów owoconośnych. Silne cięcie zimowe nie jest wskazane ze względu na zwiększone ryzyko infekcji. Śliwy są zazwyczaj mrozoodporne, jednak u młodych drzewek zaleca się zabezpieczenie pnia przed pęknięciami mrozowymi i uszkodzeniami przez zwierzynę.

Więcej na: Instrukcja uprawy śliw

Autor: Jana | Rewizja: 15.1. 2026