Mirabelka 'Nancyjska' - pojemnik Prunus domestica subsp. syriaca 'Nancyska'

Opis szczegółowy produktu

Mirabelka 'Nancyska' - samopylna odmiana mirabelek pochodząca z Francji, ceniona od dawna za wczesne rozpoczęcie owocowania i stabilnie wysokie plony nawet w mniej sprzyjających latach. Drzewo rośnie umiarkowanie silnie i tworzy regularną, dobrze nasłonecznioną koronę, która ułatwia wybarwianie się owoców i ich zbiór. Owoce są mniejsze, okrągłe, jednak należą do największych wśród mirabelek, z typową złoto-żółtą skórką, często z dodatkiem pomarańczowego rumieńca po stronie nasłonecznionej i delikatnym nalotem. Miąższ ma żółto-zielony kolor, jest jędrny, soczysty i bardzo dobrze oddziela się od pestki, co zwiększa komfort podczas przetwarzania. Smak jest wyraźnie słodki, harmonijny i przyjemnie aromatyczny, bez drażniącej kwasowości, typowy dla wysokiej jakości mirabelek. Zbiory zazwyczaj rozpoczynają się w drugiej połowie sierpnia, kiedy owoce osiągają pełną dojrzałość i maksymalną zawartość cukru. Dzięki swojej jakości nadają się nie tylko do bezpośredniego spożycia, ale także do produkcji kompotów, dżemów, ciast, suszenia czy destylatów. Odmiana jest dodatkowo ceniona jako wartościowy zapylacz dla innych śliw i mirabelek, przyczyniając się do zwiększenia plonów w sadach.

Uprawa: Preferują głębokie, średnio ciężkie do gliniastych gleby z wystarczającą ilością próchnicy, dobrą przepuszczalnością i zdolnością do utrzymania odpowiedniej wilgotności, przy czym optymalna jest reakcja gleby obojętna do lekko zasadowej. Nieodpowiednie są gleby stale podmokłe, zbite lub skrajnie lekkie, ubogie w materię organiczną. Stanowisko powinno być słoneczne do lekko półcienistego, ciepłe i przewiewne, chronione przed silnymi zimnymi wiatrami. Sadzenie jest wskazane od wiosny do jesieni i należy zapewnić odpowiednią przestrzeń dla systemu korzeniowego i korony. Przy sadzeniu wielu drzew zaleca się odstępy około 4 do 5 metrów w zależności od siły wzrostu podkładki i charakteru odmiany. Podlewanie jest ważne szczególnie po posadzeniu i w okresie suszy. Nawożenie przeprowadza się głównie wiosną przed rozpoczęciem wegetacji i po kwitnieniu, najlepiej w formie kompostu lub zbilansowanych nawozów o odpowiedniej zawartości azotu, fosforu i potasu. Cięcie śliw wykonuje się głównie po zbiorach, kiedy korona jest przerzedzana, usuwa się zagęszczające, suche lub chore gałęzie i wspiera się odnowę owoconośnych pędów, przy czym silne cięcie zimowe nie jest zalecane ze względu na zwiększone ryzyko infekcji. Śliwy są najczęściej mrozoodporne, u młodych drzewek należy jednak chronić pień przed pęknięciami mrozowymi i uszkodzeniami przez zwierzęta.

Więcej na: Instrukcja uprawy śliw

Autor: Jana | Rewizja: 15.1. 2026