Morela 'Anubis' - pojemnik Prunus armeniaca 'Anubis'

Opis szczegółowy produktu

Morela 'Anubis' - samopylna, późna odmiana owocowa ceniona za regularną i wysoką plenność, jędrne owoce oraz dobrą odporność na mróz i moniliozę. Drzewo rośnie średnio silnie do silnie i tworzy rozłożystą koronę, której ostateczna wielkość zależy od podkładki, gleby i cięcia. Wiosną, przed rozwojem liści, kwitnie białymi do różowawych kwiatami, chętnie odwiedzanymi przez pszczoły i inne wczesne zapylacze. Odmiana jest samopylna, dlatego do zawiązania owoców nie potrzebuje innej moreli. Owoce są średnie do dużych, okrągłe do lekko wydłużonych, o gładkiej pomarańczowej skórce i wyraźnym czerwonym rumieńcu od strony nasłonecznionej. Miąższ jest pomarańczowy, jędrny, soczysty i zrównoważony w smaku, z przyjemną proporcją słodyczy i orzeźwiającej kwasowości. Pestka dobrze oddziela się od dojrzałego miąższu. Dojrzałość zbiorcza następuje od końca sierpnia, dzięki czemu odmiana wydłuża sezon morelowy po głównych odmianach średnio wczesnych. Owoce nadają się do bezpośredniego spożycia, do deserów, na przetwory, do suszenia, na dżemy, kompoty i nalewki. W naturalny sposób zawierają błonnik, potas, witaminę C oraz karotenoidy, w tym prowitaminę A. 'Anubis' wchodzi w owocowanie stosunkowo wcześnie i w sprzyjających warunkach daje regularne plony. Dzięki samopylności, późnemu zbiorowi i zwiększonej odporności sprawdza się w zwykłych sadach przydomowych, a także w cieplejszych rejonach o mniej korzystnym położeniu.

Uprawa: Morele wymagają gleb lżejszych do średnio ciężkich, głębokich i bardzo dobrze przepuszczalnych, o wysokiej zawartości próchnicy, przy czym optymalny jest odczyn obojętny do lekko zasadowego. Nieodpowiednie są gleby ciężkie, gliniaste i podmokłe, w których cierpi system korzeniowy i wzrasta ryzyko chorób grzybowych. Stanowisko musi być w pełni słoneczne, ciepłe i osłonięte od zimnych wiatrów, najlepiej na łagodnym stoku lub w miejscu z dobrą cyrkulacją powietrza. Przy sadzeniu kilku drzew zaleca się rozstawę około 4–5 metrów, w zależności od siły wzrostu podkładki. Podlewanie jest ważne zwłaszcza po posadzeniu i w okresach długotrwałej suszy. Morele nie znoszą nadmiaru wilgoci, dlatego wodę podaje się w mniejszych dawkach, ale tak, aby wsiąkała głęboko. Nawożenie przeprowadza się głównie wiosną przed ruszeniem wegetacji i po kwitnieniu, najlepiej kompostem lub zrównoważonymi nawozami o obniżonej zawartości azotu, aby nie dochodziło do nadmiernego wzrostu kosztem owocowania. Cięcie moreli jest specyficzne i wykonuje się je przede wszystkim po zbiorze, co sprzyja odnawianiu pędów owoconośnych i zmniejsza ryzyko infekcji, natomiast silne cięcie zimowe nie jest wskazane. Morele są mrozoodporne jedynie w ograniczonym stopniu, dlatego u młodych drzewek zaleca się ochronę pnia i szyjki korzeniowej przed mrozem, a w chłodniejszych rejonach także wybór osłoniętego stanowiska.

Więcej na:  Instrukcja uprawy moreli

Autor: Kristýna | Rewizja: 28.08. 2026