Morela 'Ceglédská nachová' - pojemnik Prunus armeniaca 'Cegled Purple'

Opis szczegółowy produktu

Morela 'Ceglédská nachová' – węgierska odmiana owocowa wyhodowana w Ceglédzie z rodzimego genofondu moreli. Do szerszej uprawy weszła w drugiej połowie XX wieku i należy do sprawdzonych węgierskich odmian o wyraźnie wybarwionych owocach. Drzewo rośnie silnie, początkowo tworzy regularną koronę, która z wiekiem się rozszerza. Docelowa wielkość zależy od podkładki, gleby i cięcia. Kwitnie wiosną białymi do lekko różowymi kwiatami i jest samopylna, więc do zawiązywania owoców nie potrzebuje drugiej moreli. Jednocześnie stanowi dobre źródło pyłku dla innych odmian kwitnących w tym samym czasie. Owoce są duże, zazwyczaj około 50–60 g, podłużnie kuliste lub lekko spłaszczone, o pomarańczowej barwie podstawowej i efektownym ciemnoczerwonym, wręcz karmazynowym rumieńcu na stronie nasłonecznionej. Pomarańczowy miąższ jest średnio twardy, soczysty, delikatnie włóknisty, aromatyczny i pełen smaku. Pestka łatwo oddziela się od dojrzałego miąższu. Zbiory rozpoczynają się mniej więcej od połowy do drugiej połowy lipca i mogą być rozłożone na kilka terminów. Odmiana szybko wchodzi w okres owocowania i w odpowiedniej lokalizacji zapewnia wysokie plony. Owoce nadają się do spożycia na surowo, do kompotów, dżemów, deserów, suszenia oraz dalszego przetwórstwa. Naturalnie zawierają błonnik, potas, witaminę C oraz karotenoidy. Istotną zaletą uprawową jest tolerancja na wirusa szarki.

Uprawa: Wymagają gleb lżejszych do średnio ciężkich, głębokich i bardzo dobrze przepuszczalnych o wysokiej zawartości próchnicy, przy czym optymalna jest reakcja gleby neutralna do słabo zasadowej. Nieodpowiednie są gleby ciężkie, gliniaste i podmokłe, w których cierpi system korzeniowy i zwiększa się ryzyko chorób grzybowych. Stanowisko musi być w pełni słoneczne, ciepłe i osłonięte od zimnych wiatrów, idealnie na łagodnym zboczu lub w miejscu z dobrą cyrkulacją powietrza. Przy sadzeniu więcej drzew zaleca się odstępy około 4 do 5 metrów, w zależności od siły wzrostu podkładki. Podlewanie jest ważne zwłaszcza po posadzeniu i w okresie długotrwałej suszy, przy czym morele nie znoszą nadmiernego nawodnienia, dlatego woda powinna być dostarczana w mniejszych dawkach, ale do głębokości. Nawożenie przeprowadza się przede wszystkim wiosną przed ruszeniem wegetacji i po kwitnieniu, najlepiej kompostem lub zbilansowanymi nawozami o niższej zawartości azotu, aby nie dochodziło do nadmiernego rozrostu kosztem plonowania. Cięcie moreli jest specyficzne i przeprowadza się je głównie po zbiorach, kiedy to wspiera się odnowę owoconośnego obrostu i zmniejsza ryzyko infekcji, przy czym silne cięcie zimowe nie jest wskazane. Morele są mrozoodporne tylko w ograniczonym zakresie, dlatego u młodych drzewek wskazana jest ochrona pnia i szyjki korzeniowej przed mrozem, a w chłodniejszych rejonach również wybór osłoniętego stanowiska.

Więcej na: Instrukcja uprawy moreli

Autor: Nicol | Rewizja: 28.08.2026