Morela 'Goldrich' - pojemnik Prunus armeniaca 'Goldrich'

Opis szczegółowy produktu

Morela 'Goldrich' – sprawdzone drzewo owocowe z liśćmi zrzucanymi, które w wieku dorosłym osiąga wysokość od 3,5 m do 4,5 m i szerokość korony około 3 m do 4 m. Wzrost jest początkowo silny, później umiarkowany, przy czym drzewo tworzy rozłożystą, mocną i dobrze nasłonecznioną koronę. Liście są szeroko jajowate, u nasady zaokrąglone i mają nasycony zielony kolor. Kwitnie w kwietniu dużymi, czysto białymi lub delikatnie różowawymi kwiatami. Jest to odmiana ściśle obcopylna, dlatego dla zapewnienia udanego zapylenia i obfitych plonów wymaga obecności innej, kwitnącej w tym samym czasie moreli. Odpowiednimi zapylaczami są na przykład odmiany 'Sundrop', 'Harcot' lub 'Veecot'. Owoce są bardzo duże, osiągają średnio masę powyżej 60 g i mają charakterystyczny, z boku lekko spłaszczony kształt jajowaty. Skórka jest zwarta, gładka i w pełnej dojrzałości ma nasycony ciemnopomarańczowy kolor, który od słonecznej strony zdobi atrakcyjny, lekko rozmyty czerwonawy rumieniec. Średnio twardy miąższ ma jasnopomarańczowy odcień, jest bardzo soczysty i w ogóle nie przywiera do pestki. Smak jest przyjemnie słodko-winny, odświeżający i intensywnie aromatyczny, a owoce zbierane w optymalnej dojrzałości mają idealny stosunek cukrów do kwasów. Zbiór owoców odbywa się w drugiej połowie lipca. Plony świetnie znoszą transport, nie gniotą się i nadają się do bezpośredniej konsumpcji, wekowania oraz produkcji dżemów. Drzewo wyróżnia się znakomitą mrozoodpornością drewna i pąków kwiatowych aż do -26 °C, co pozwala na jego uprawę nawet w chłodniejszych, marginalnych regionach sadowniczych. Odmiana wykazuje wysoką genetyczną odporność na moniliozę i ogólnie nie zapada na typowe choroby roślin pestkowych. W ogrodach sprawdza się jako dominujący soliton w strefie użytkowej lub w nasadzeniach rzędowych w sadach przydomowych.

Uprawa: Wymagają gleb lżejszych do średnio ciężkich, głębokich i bardzo dobrze przepuszczalnych o wysokiej zawartości próchnicy, przy czym optymalna jest reakcja gleby neutralna do słabo zasadowej. Nieodpowiednie są gleby ciężkie, gliniaste i podmokłe, w których cierpi system korzeniowy i zwiększa się ryzyko chorób grzybowych. Stanowisko musi być w pełni słoneczne, ciepłe i osłonięte od zimnych wiatrów, idealnie na łagodnym zboczu lub w miejscu z dobrą cyrkulacją powietrza. Przy sadzeniu więcej drzew zaleca się odstępy około 4 do 5 metrów, w zależności od siły wzrostu podkładki. Podlewanie jest ważne zwłaszcza po posadzeniu i w okresie długotrwałej suszy, przy czym morele nie znoszą nadmiernego nawodnienia, dlatego woda powinna być dostarczana w mniejszych dawkach, ale do głębokości. Nawożenie przeprowadza się przede wszystkim wiosną przed ruszeniem wegetacji i po kwitnieniu, najlepiej kompostem lub zbilansowanymi nawozami o niższej zawartości azotu, aby nie dochodziło do nadmiernego rozrostu kosztem plonowania. Cięcie moreli jest specyficzne i przeprowadza się je głównie po zbiorach, kiedy to wspiera się odnowę owoconośnego obrostu i zmniejsza ryzyko infekcji, przy czym silne cięcie zimowe nie jest wskazane. Morele są mrozoodporne tylko w ograniczonym zakresie, dlatego u młodych drzewek wskazana jest ochrona pnia i szyjki korzeniowej przed mrozem, a w chłodniejszych rejonach również wybór osłoniętego stanowiska.

Więcej na: Instrukcja uprawy moreli

Autor: Lucie | Revize: 5.1. 2026