Morela 'Harcot' Prunus armeniaca 'Harcot'

Opis szczegółowy produktu

Morela 'Harcot' - kanadyjska odmiana wyhodowana w stacji badawczej Harrow w prowincji Ontario z naciskiem na regularne owocowanie i większą odporność na niekorzystne warunki klimatyczne. Właśnie dzięki dobrej odporności pąków kwiatowych na późne przymrozki wiosenne należy do najbardziej niezawodnych moreli do uprawy w Polsce. Drzewo rośnie średnio silnie i tworzy luźną, szeroko rozłożystą koronę. W marcu i kwietniu zakwita licznymi białymi lub delikatnie różowawymi kwiatami, które przyciągają pszczoły i inne owady zapylające. Odmiana jest samopylna, jednak sąsiedztwo innych moreli kwitnących w tym samym czasie, na przykład 'Bergeron', 'Goldrich' lub 'Kioto', może przyczynić się do jeszcze obfitszego plonu. Owoce dojrzewają w drugiej połowie lipca. Są duże, okrągłe do lekko owalnych, o jaskrawopomarańczowej skórce pokrytej czerwonym rumieńcem po nasłonecznionej stronie. Miąższ jest jędrny, delikatnie włóknisty, soczysty i bardzo aromatyczny. Smak jest przyjemnie słodki z lekką, orzeźwiającą kwaskowatością, dzięki czemu należy do cenionych moreli deserowych. Owoce zawierają witaminy A i C, witaminy z grupy B, potas, błonnik i naturalne przeciwutleniacze. Wykorzystuje się je do bezpośredniego spożycia, na dżemy, marmolady, kompoty, soki owocowe, desery oraz do suszenia. Dzięki jędrniejszej konsystencji dobrze znoszą transport i krótkotrwałe przechowywanie.

Uprawa: Morele wymagają gleb lekkich do średnio ciężkich, głębokich, bardzo dobrze przepuszczalnych i bogatych w próchnicę, przy czym optymalny jest odczyn obojętny do lekko zasadowego. Nieodpowiednie są gleby ciężkie, gliniaste i podmokłe, w których cierpi system korzeniowy i wzrasta ryzyko chorób grzybowych. Stanowisko musi być w pełni słoneczne, ciepłe i osłonięte od zimnych wiatrów, najlepiej na łagodnym zboczu lub w miejscu z dobrą cyrkulacją powietrza. Przy sadzeniu większej liczby drzew zaleca się rozstawę około 4–5 metrów, w zależności od siły wzrostu podkładki. Podlewanie jest ważne zwłaszcza po posadzeniu i w okresach długotrwałej suszy, przy czym morele nie znoszą nadmiaru wody, dlatego należy podawać ją w mniejszych dawkach, ale tak, by dotarła głęboko. Nawożenie przeprowadza się przede wszystkim wiosną przed rozpoczęciem wegetacji i po przekwitnięciu, najlepiej kompostem lub zrównoważonymi nawozami o niższej zawartości azotu, aby nie dochodziło do nadmiernego wzrostu kosztem owocowania. Cięcie moreli jest specyficzne i wykonuje się je głównie po zbiorze, co sprzyja odnawianiu pędów owoconośnych i zmniejsza ryzyko infekcji, natomiast silne cięcie zimowe nie jest wskazane. Morele są mrozoodporne jedynie w ograniczonym stopniu, dlatego u młodych drzewek zaleca się zabezpieczenie pnia i szyjki korzeniowej przed mrozem, a w chłodniejszych rejonach także wybór osłoniętego stanowiska.

Więcej na: Instrukcja uprawy moreli

Autor: Jana | Rewizja: 01.07. 2026